Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą stwierdzenia nieważności własnej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P. odmawiającą przyznania zasiłku rodzinnego. Skarżoną decyzję zalicza się do wydanej w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Skarżąca jest więc w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Tym samym ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędna.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie postanowienia.