Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 2 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1052/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Witold Falczyński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 2 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K. K. na pismo Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...], nr [..] w przedmiocie płatności bezpośrednich p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę dotyczącą działalności Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E.. W związku z tym, że skarga nie precyzowała przedmiotu zaskarżenia, Sąd wezwał K. K. do wskazania zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał w piśmie z dnia 3 grudnia 2013r., że wnosi skargę na pismo Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [..], nr [...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] dotyczącego płatności bezpośrednich.

W odpowiedzi na skargę Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w E. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że "z uwagi na fakt, iż skarżący zmienił zakres żądanych informacji, wniosek skarżącego został pozytywnie rozpatrzony z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. - decyzje administracyjne,
  2. - niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),
  3. - inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
  4. - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
  5. - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
  6. - inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
  7. - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a powyższej ustawy.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cyt. ustawy). Wspomniany przepis nie przewiduje możliwości złożenia skargi na pismo. W orzecznictwie przyjmuje się wprawdzie, że możliwość taka dopuszczalna jest w sytuacji, gdy pismo spełnia wszystkie niezbędne warunki dla decyzji administracyjnej, jednakże w niniejszej sprawie nie ma to miejsca.

Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.

Jako minimum elementów koniecznych dla zakwalifikowania pisma jako decyzji uznaje się cztery składniki: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 1981 r., sygn. akt SA 791/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 91). Pominięcie któregokolwiek z tym elementów, w tym – co na gruncie niniejszej sprawy wymaga podkreślenia – rozstrzygnięcia, powoduje, że określonego pisma nie można zakwalifikować jako decyzji.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [..] nr [..], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 7 października 2013 r. dotyczące informacji w przedmiocie płatności bezpośrednich.

Zakwestionowane przez skarżącego pismo nie mieści się w katalogu aktów lub czynności wskazanych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadnione jest zatem stanowisko, że przedmiotowa skarga w tej sytuacji jest niedopuszczalna.

Z tych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.