Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. D. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżona decyzja wydana została zatem w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Skarżący jest więc w niniejszej sprawie zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Tym samym ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędna.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie postanowienia.