Uzasadnienie
Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnili tym, że prowadza wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymują się z emerytury skarżącego w kwocie [...]złotych i emerytury skarżącej w kwocie [...]złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżących wynoszą [...] złotych. Zobowiązania roczne wynoszą podatek – [...] złotych, ubezpieczenie majątkowe – [...] złotych, spłata kredytu – [...] złotych miesięcznie oraz ubezpieczenie samochodu [...] złotych.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Ustalenie wystąpienia przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wymaga natomiast porównania aktualnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów, które musi ponieść w toku postępowania, przy uwzględnieniu wysokości stałych kosztów utrzymania koniecznego. Pozostające po poniesieniu kosztów postępowania środki finansowe muszą bowiem umożliwić pokrycie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jego rodziny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, że skarżący nie wykazali, aby nie mieli możliwości poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając stałe źródła dochodu, które pokrywają w pełni stałe koszty utrzymania koniecznego. Zaspokojone są też ich potrzeby mieszkaniowe.
Nie można zatem zaliczyć ich do osób ubogich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź posiadających dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Brak jest zatem podstaw do przyznania im prawa pomocy w zakresie całkowitym. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali również, że poniesienie pełnych kosztów niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w ich kosztach utrzymania koniecznego. Koszty sądowe niniejszego postepowania prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych oraz wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych. Minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego z wyboru celem reprezentowania skarżących w niniejszym postępowaniu wynosi 480 złotych. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wraz z 1/12 sumy wydatków rocznych wynosi [...] złotych zaś stałe miesięczne dochody wynoszą [...] złotych.
Zatem po poniesieniu miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego pozostaje kwota [...]złotych. Kwota ta w pełni umożliwia poniesienie tak kosztów sądowych jak i minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru w każdym z tych przypadków bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Również łączne poniesienie kosztów sądowych i minimalnego wynagrodzenia adwokata z wyboru nie spowoduje uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.