Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 29 czerwca 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 1071/03

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Krystyna Sidor przewodniczący, sprawozdawca
Asesorzy WSA Jerzy Drwal
Wojciech Kręcisz
referent stażysta Agnieszka Kocot protokolant
Rozpoznanie
w dniu 29 czerwca 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi H. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie inne-zmiany terminu wykonania nałożonych obowiązków oddala skargę

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] lipca 2003r., znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołań H.K. i H.C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003r., znak: [...], odmawiającej zmiany terminu wykonania obowiązku nakazanego decyzją z dnia [...]lutego 2003r., znak[...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz.1126 z późn. zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji nałożył na H.K. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane, obowiązek wykonania, w terminie do dnia 31 maja 2003r. ściśle określonych czynności, mających na celu doprowadzenie robót budowlanych, wykonanych samowolnie przy remoncie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce o nr ewid.132 w W. do stanu zgodnego z prawem.

Pismem z dnia 27 maja 2003r. inwestor H.K. wystąpił do organu I instancji z wnioskiem o przedłużenie wskazanego terminu o dwa miesiące ze względu na chorobę projektanta, który nie może dokończyć dokumentacji. Organ I instancji uznał, że nie ma możliwości zmiany terminu i w dniu [...]czerwca 2003r. wydał decyzję odmowną na podstawie art. 155kpa.(znak: [...])

Organ odwoławczy rozpatrując odwołania H.K. i H.C., będącego właścicielem sąsiedniej nieruchomości stwierdził, że decyzja organu jest prawidłowa, ponieważ w sprawie brak jest zgody wszystkich stron postępowania na dokonanie zmiany terminu, wymaganej w art. 155 kpa. Jak bowiem wynika z materiału dowodowego, H.C. nie zgadza się na zmianę terminu wykonania nałożonego na H.K. obowiązku.

Od decyzji tej H.C. wniósł skargę do sądu administracyjnego, domagając się jej uchylenia.

W skardze podkreślił, że H.K. wykonuje roboty budowlane samowolnie i niezgodnie z przepisami prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, do czego jest uprawniony w świetle art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269)

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

W świetle art. 155 kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracyjny, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym słuszny interes strony lub interes społeczny.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych decyzją, na mocy której strona nabyła prawo, jest również decyzja nakładająca obowiązek. Jej zmiana bowiem może powodować nałożenie obowiązku w większym wymiarze bądź na mniej korzystnych warunkach (np. zmiana terminu wykonania obowiązku), a tym samym pogorszyć sytuację prawną strony (por. orzecz. NSA z 18 lutego 1999r., IV SA 251/97, orzecz. NSA z 21 marca 1995r., SA/Po 2119/94)

Przepis art.155kpa stanowi, że decyzję, mocą której strona nabyła prawa można wzruszyć wówczas, gdy na zmianę wyrażą zgodę wszystkie strony i gdy jednocześnie przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony, a przepisy szczególne się temu nie sprzeciwiają.

W orzecznictwie przyjmuje się, że dokonanie zmiany decyzji lub jej uchylenie bez zgody wszystkich stron powoduje, że jest ona dotknięta wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa (por. orzecz. NSA z 4 lutego 1999r., IV SA 1089/96, orzecz. NSA z 4 grudnia 1981r., I SA 2408/81). Przesłanki wymienione w powołanym art. 155 kpa muszą wystąpić łącznie.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że będący stroną postępowania skarżący H.C. nie wyraża zgody na przedłużenie terminu wykonania przez H.K. określonych czynności, w tym zlikwidowania otworów okiennego i drzwiowego w ścianie budynku od strony działki skarżącego, wskazanego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]lutego 2003r.

Okoliczności sprawy również nie wskazują, by słuszny interes strony lub interes społeczny, przemawiały za dokonaniem takiej zmiany.

W świetle powyższego, z uwagi na brak ustawowych przesłanek, organ administracyjny nie mógł - na podstawie art. 155 kpa - wzruszyć decyzji ostatecznej i zmienić terminu wykonania określonych obowiązków, nałożonych na H.K..

Ponadto należy podkreślić, że zaskarżona decyzja zgodna jest z żądaniem skarżącego i nie zmienia jego sytuacji prawnej. Z tego względu zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.