Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w L. wyznaczyła radcę prawnego J. C..
Sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 25 czerwca 2013 r., oddalającym skargę strony. Od powyższego wyroku wskazany pełnomocnik skarżącej wyznaczony z urzędu wniósł skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 2741/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W dniu 15 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sądu o przyznanie wynagrodzenia tytułem sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej jednocześnie oświadczenie, że koszty zastępstwa nie zostały pokryte w całości lub w części.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
Do czynności, za które radca prawny ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy również sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (...) radca prawny powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł.
Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia radcy prawnego, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi [...] zł. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. [...] zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić [...] zł (120 zł x 23 % = [...] zł; [...] zł + [...] zł = [...] zł).
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.