Uzasadnienie
W związku z tym, że nie można było ustalić przedmiotu skargi z dnia 7 listopada 2014 r. Z. B. i A. B. zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 23 stycznia 2015 r. do jej sprecyzowania. W piśmie z dnia 3 lutego 2015 r. (k. 48 akt sądowych) skarżący wskazali, że przedmiotem ww. skargi jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili postanowienie pierwszoinstancyjne. Od postanowienia skarżącym przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia (art. 61a § 2 kpa), a nie skarga do sądu administracyjnego.
Niezależnie od tego, czy skarżący złożyli zażalenie, czy też nie, skarga na postanowienie I instancji jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na rozstrzygnięcie organu II instancji, rozpoznając którą sąd bada także legalność postanowienia I instancji.
Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona bezsprzecznie czyni postanowienie organu I instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy skargę należało odrzucić.