Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto i dochodów z działalności gospodarczej (zakład fryzjerski) w kwocie [...] złotych. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń strona skarżąca nadesłała oświadczenie, z którego wynika, że jej stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych.
Natomiast miesięczny przychód z dzielności gospodarczej wynosi [...] złotych zaś koszty jego uzyskania wynoszą [...] złote. Do oświadczenia dołączono poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów w tym decyzji ZUS, z której wynika, że emerytura strony skarżącej wynosi [...] złotych netto.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z żadną z wymienionych sytuacji nie mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Strona skarżąca posiada stałe dochody umożliwiające jej ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego oraz prowadzi działalność gospodarczą, z której przychód pokrywa koszty jego uzyskania. Nie można więc zaliczyć strony skarżącej do osób rzeczywiście ubogich bądź takich, których dochody nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała jednak, że nie jest w stanie ponieść minimalnych kosztów ustanowienia adwokata. Na obecnym etapie niniejszego postępowania koszty te wynosić będą 221,40 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054).
Biorąc zaś pod uwagę wysokość dochodu strony skarżącej oraz kosztów utrzymania koniecznego poniesienie minimalnych kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Uszczerbku takiego nie spowoduje natomiast poniesienie przez stronę skarżącą kosztów sądowych wymaganych na obecnym etapie niniejszego postępowania gdyż każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.