Uzasadnienie
I. D. w piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1118/13 wraz z uzasadnieniem. W piśmie tym również wyjaśnił, że jego sytuacja od chwili złożenia poprzedniego wniosku w sprawie i wydania postanowienia z dnia 23 stycznia 2014 r. przyznającego mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od wpisu od wniesionej skargi - nie uległa zmianie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że Sąd przyjął, że sytuacja strony nie uległa zmianie od momentu rozpatrzenia poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie jest zasadne wzywanie strony do przedstawienia dodatkowych dokumentów, czy składania oświadczeń uwiarygodniających zawarte we wniosku informacje w oparciu o art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), bowiem sytuacja majątkowa strony została wyjaśniona i możliwa jest jej ocena pod kątem przesłanek udzielenia prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie.
W poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 stycznia 2013 r., druk PPF skarżący, wskazał, że jest osobą starszą (72 lata), cierpiącą na szereg schorzeń, inwalidą II grupy, samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe, zamieszkującą w starym drewnianym domu o powierzchni 80 m² i utrzymującą się z renty inwalidzkiej w kwocie 529 zł brutto.
Mając powyższe na uwadze - zdaniem sądu – wniosek zawarty w piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 20 listopada 2014 r. wraz z uzasadnieniem jest zasadny.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Miesięczny dochód strony skarżącej wynosi 529 zł brutto. W ocenie sądu dochód ten jest na tyle niewielki, że jego uszczuplenie o całość opłaty kancelaryjnej wynoszącej 100 zł uniemożliwi stronie skarżącej poniesienie stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. To zaś skutkować będzie powstaniem uszczerbku w tych kosztach.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniosek I. D. o przyznanie prawa pomocy należało uwzględnić.