Uzasadnienie
Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest posiadaczem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha oraz lasu o powierzchni [...] ha. Skarżący jest również użytkownikiem drewnianego domu, stodoły, obory oraz właścicielem ciągnika rolniczego marki Ursus C 328. Określając swój łączny miesięczny dochód netto skarżący oświadczył, że wynosi [...] złotych zaś na koszty utrzymania rocznie składają się wydatki na energię elektryczną – [...] złotych, wodę – [...] złotych, wywóz śmieci – [...] złotych oraz paliwo do ciągnika – [...] złotych.
W piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r. skarżący wyjaśnił, że kwota [...]złotych to jego roczny dochód z uprawy gospodarstwa rolnego. Miesięcznego dochodu nie jest w stanie podać, gdyż jest różny w poszczególnych miesiącach roku. Skarżący wyjaśnił też, że jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy, na dowód czego dołączył decyzję z dnia 15 stycznia 2018 r.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych zaś średnie miesięczne wydatki wynoszą [...] złotych, przy czym wydatki te nie obejmują miesięcznych kosztów wyżywienia, czy zakupu środków czystości i higieny osobistej. Zatem na poczet tych wydatków po opłaceniu wydatków wykazanych przez skarżącego miesięcznie pozostaje kwota [...]złotych. Nie może budzić niczyjej wątpliwości to, że kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów wyżywienia jednej osoby. I zakupu dla niej środków czystości i higieny osobistej. Z tego powodu przyjąć należy, że dochód skarżącego nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym.
Z powyższych względów referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. oraz art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak na wstępie.