Uzasadnienie
Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego) na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę na [...] etatu w kwocie [...] złotych brutto oraz wynajmu lokalu, z czego osiąga dochód w kwocie [...] złotych brutto. Skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłała zaświadczenie o zarobkach, z którego wynika, że otrzymuje wynagrodzenie w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto, umowę najmu lokalu, z której wynika, że otrzymuje czynsz najmu w wysokości [...] złotych miesięcznie, oświadczenie z dnia 31 marca 2015 r., z którego wynika, że w okresie od 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 marca 2015 r. jej dochód miesięczny netto wyniósł [...] złotych zaś miesięczne koszty utrzymania koniecznego w tym okresie wyniosły [...] złotych.
Z oświadczenia tego wynika też, że skarżąca na okres od 24 lutego 2015 r. do dnia 18 kwietnia 2015 r. zawarła umowę zlecenia na kwotę [...] złotych brutto – [...] złotych netto, z tytułu wykonania której wypłacono jej pierwszą transzę wynagrodzenia w dniu 19 marca 2015 r. Transza ta została wliczona przez skarżącą w podane dochody za okres od 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 marca 2015 r. Do oświadczenia dołączono poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie rachunków i faktur potwierdzające dane zawarte w oświadczeniu oraz zaświadczenie z banku dotyczące wysokości zadłużenia wraz z harmonogramem jego spłaty.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wniósł o zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika aby skarżący wnosił o dokonanie czynności, które skutkowałyby poniesieniem przez sąd wydatków, które następnie skarżący musiałby zwrócić.
Zatem w toku niniejszego postępowania zobowiązany on będzie ponosić opłaty sądowe. Opłaty te prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjne wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Mimo tego, że miesięczny dochód skarżącej niemal w całości pochłaniają stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego, dokonując oceny zasadności jej wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie można pominąć tego, iż niektóre z wykazanych wydatków w okresie wiosenne – letnim nie będą występować bądź będą znacznie niższe, jak wydatki na zakup węgla. Z tego tytułu w okresie styczeń – luty 2015 r. skarżąca wydała kwotę [...] złotych. Zmniejszenie tego wydatku do 50% czy nawet 70% jego wysokości daje skarżącej możliwość poniesienie każdej opłaty sądowej w kwocie nie wyższej od 250 złotych bez narażenia jej na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.
Ponadto z oświadczenia z dnia 31 marca 2015 r. wynika, że wydatki na zakup węgla nie mają stałej miesięcznej wysokości. W styczniu 2015 r. na zakup węgla skarżąca wydała kwotę [...] złotych zaś w lutym kwotę [...] złotych. Zatem już miesięczna różnica w wydatkach na zakup węgla daje możliwość poniesienia każdej opłaty sądowej w kwocie nie wyższej od 250 złotych bez narażenia skarżącej na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.