Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania T. S., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...], nakazującą [...] Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w W. wykonanie na zjeździe z kostki brukowej w bezpośrednim sąsiedztwie z bramą zjazdową i na północ od niej oraz na linii korytek z profili betonowych biegnących wzdłuż północnego jej ogrodzenia odwodnienia liniowego, celem zapobiegnięcia powstawaniu szkód na działce nr ewid.[...] w K..
T. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję ostateczną. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze. zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że pomimo, iż przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności został skierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (o czym świadczy powołana przez wnioskodawczynię podstawa prawna, tj. art. 61 § 2 p.p.s.a.), to jednak z akt sprawy nie wynika, by został on przez ten organ załatwiony, zatem aktualnym stało się jego rozpoznanie przez Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.
W myśl tego ostatniego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zauważyć, że skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła rozpoznawanego wniosku, jedynie lakonicznie wskazując na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie przedstawiła przy tym żadnych konkretnych argumentów uzasadniających przyjęcie, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji wystąpienie zagrożeń, o których mowa w powołanym przepisie, będzie realne. W szczególności nie wyjaśniła, w jaki sposób wykonanie nałożonego na mocy przedmiotowej decyzji na [...] Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w W. obowiązku może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody majątkowej.
Nie można również przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji ze swej istoty wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami. Realizacja określonych w tej decyzji urządzeń mających na celu zapobieganie szkodom wynikłym ze zmiany stanu wody na gruncie, jest bowiem zdarzeniem fatycznym, które można odwrócić, bowiem jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych.
Podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą także stanowić zawarte w skardze zarzuty wobec jej legalności, albowiem argumenty te mogą stać się przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznania skargi.
Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.