Uzasadnienie
II SA/Lu1139/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie H.B. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy ciągu pieszo-jezdnego o szerokości 3,5 m na działkach nr [...] i [...]do działki nr [...]przy ul. [...] w L. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżył H.B..
W piśmie procesowym skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie datowanym na 31 maja 2004 wnosił on zmianę terminu wyznaczonej już na 8 czerwca 2004 r. rozprawy uzasadniając swój wniosek prowadzonymi z Urzędem Miejskim rozmowami w sprawie wykupu działki, co w razie ich powodzenia czyniłoby spór bezprzedmiotowym. Czyniąc zadość wnioskowi strony doszło do odroczenia terminu rozprawy i wyznaczenia jej na nowy termin, tj. na dzień 30 września 2004 r. Następnie, przed wyznaczonym ponownie terminem rozprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo procesowe skarżącego – data wpływu 20 września 2004 r. – z treści którego wynikało, iż skarżący zakończył spór wiedziony z Samorządowym Kolegium Odwoławczym polubownie. H.B. wezwany w nawiązaniu do jego wyżej wskazanego pisma, do wskazania, czy w związku z tym cofa skargę – pismo sądowe zostało mu doręczone 24 września 2004 r. – w odpowiedzi na nie, pismem z dnia 1 października 2004 r. cofnął skargę wniesioną na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 lipca 2004 r.
Sąd zważył, co następuje.
W przekonaniu Sądu, w świetle treści pisemnego oświadczenia skarżącego, zajętego w nim stanowiska, nie może budzić żadnych wątpliwości, iż H.B. cofnął skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie z treścią przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnięcie skargi wiąże sąd chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przekonaniu Sądu, okoliczności tego rodzaju nie zachodzą, co oznacza prowadzi do wniosku, iż skarga została cofnięta skutecznie. Stanowisko skarżącego wyrażone zostało w jasny i logiczny sposób wolny od jakichkolwiek wad oświadczenia woli, wskazując na jego rezygnację z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego zasadnie należało uznać, iż w związku ze skutecznym cofnięciem skargi przez skarżącego, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, co skutkowało jego umorzeniem
W związku z tym, iż do cofnięcia skargi doszło w wyżej wskazanych okolicznościach, a więc już po wyznaczeniu sprawy na rozprawę i po jej zamknięciu, Sąd nie orzekł w przedmiocie zwrotu stronie uiszczonego przez nią wpisu w kwocie 10 złotych, w trybie przepisu art. 232 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.