Uzasadnienie
W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga adwokat M. M., działającej w imieniu M. M. i H. M., na decyzję [...]r., nr [....] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
W dniu [...] r. (k.
- 33) adwokat została wezwana do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W wykonaniu wezwania adwokat nadesłała w wyznaczonym terminie pełnomocnictwo udzielone jej przez M. M. oraz wyjaśniła, że skarżąca H. M. jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną na podstawie orzeczenia Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt I Ns 250/14, a obecnie toczy się postępowanie o ustalenie opieki prawnej i powołanie opiekuna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie posiada zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie posiada zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy (...).
Stosownie natomiast do art. 26 § 1 i § 2 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, a osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego (art. 27 P.p.s.a.).
Z pisma adwokat M. M. wynika, że skarżąca H. M. jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną, a więc – w świetle powołanego art. 26 § 1 P.p.s.a. - nie posiada zdolności do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych, co oznacza że nie może działać sama, w tym także przez pełnomocnika, lecz wyłącznie przez swojego przedstawiciela ustawowego. (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 465/16).
Skarżąca H. M. przedstawiciela takiego nie ma, ponieważ postępowanie o ustalenie dla niej opiekuna jeszcze się nie zakończyło.
Oznacza to, że skarżąca obecnie nie może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a więc sprawa z jej skargi nie może się toczyć.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.