Uzasadnienie
R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy H. z dnia [...] września 2013 r., nr [...], na mocy której odmówiono przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawną siostrą I. L..
W dniu 20 listopada 2014 r. (data nadania) skarżąca złożyła pismo, w którym zwróciła się do Sądu z prośbą "o anulowanie skargi", wyjaśniając, że w wyniku zmiany przepisów prawa, na mocy decyzji Wójta Gminy H. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną siostrą zostało jej przyznane świadczenie dla opiekuna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że pomimo, iż skarżąca w złożonym w dniu [...] listopada 2014 r. piśmie nie użyła wprost sformułowania, iż cofa skargę, Sąd nie miał wątpliwości, że jej prośbę "o anulowanie skargi" należy interpretować właśnie jako oświadczenie o jej cofnięciu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.
Z tego względu Sąd orzekł, jak w postanowieniu.