Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] w sprawie [...] na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 kpa w związku z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 1998r. Nr 90, poz. 575) uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i umorzył postępowanie w sprawie ustalenia czy występują uchybienia wymagań higienicznych i zdrowotnych w zakresie czynników szkodliwych w powietrzu dla sali gimnastycznej w Zespole Szkół Rolniczych Centrum Kształcenia Ustawicznego.
W uzasadnieniu Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazywał, iż decyzją z dnia [...] 2002 r. [...] wydaną na podstawie art. 104 KPA Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny odmówił nakazania usunięcia uchybień wymagań higienicznych i zdrowotnych dla sali gimnastycznej w Zespole Szkół Rolniczych Centrum Kształcenia Ustawicznego w zakresie dotyczącym występowania w powietrzu czynników szkodliwych.
Organ I instancji stwierdził, iż wykonane pomiary stężeń czynników chemicznych nie wykazały obecności szkodliwych środków a stężenia innych takich jak toulenu i ksylenu nie przekraczały obowiązujących normatywów higienicznych dla każdej z tych substancji.
Rozpoznając odwołanie E. S. od powyższej decyzji - które zarzucało naruszenie art. 10 kpa w związku z art. 75 i art. 79 kpa Wojewódzki Inspektor Sanitarny zauważył, iż według art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca1985r. o Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz.U. z 1998r. Nr 90, poz. 575 z późn. zm.) inspektor sanitarny tylko w przypadku stwierdzenia naruszeń higienicznych i zdrowotnych nakazuje w drodze decyzji usunięcie w oznaczonym terminie stwierdzonych uchybień.
Badanie kontroli stężeń czynników szkodliwych przeprowadzone w dniach [...] sierpnia 2001 r. i [...] kwietnia 2002 r. na terenie sali gimnastycznej szkoły nie dały wyników pozytywnych na obecność związków chemicznych wchodzących w skład ksylamitu.
Skoro nie stwierdzono naruszenia warunków higienicznych i zdrowotnych, to brak jest przedmiotu postępowania o którym należało rozstrzygnąć w formie decyzji administracyjnej.
Dlatego postępowanie na mocy art. 138 § 1 ust. 2 kpa podlegało umorzeniu.
Powyższą decyzję zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. S. wnosząc o jej uchylenie a także o uchylenie decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2002 r. [...] oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych.
Skargę swoją uzasadniła tym, że zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem zarówno przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jak i ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9 lipca 1996r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 86, poz. 394).
Skarżąca zarzucała głównie, iż organy obu instancji nie powiadomiły jej o podejmowanych przez siebie czynnościach oraz nie umożliwiły jej wypowiedzenia się odnośnie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wnosił o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja została dotknięta wadą powodującą konieczność stwierdzenia jej nieważności.
Organy administracji działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 kpa). Powyższa zasada ogólna działalności organów administracji odnosi się zarówno do przepisów prawa materialnego, jak i procesowego.
W sprawie niniejszej organ II instancji, rozpatrując odwołanie E. S. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, swoją decyzję adresował do podmiotu, który nie brał udziału w sprawie w charakterze strony tj. do Dyrektora Zespołu Szkół Rolniczego Centrum Kształcenia Ustawicznego. Istota zagadnienia sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, kto jest stroną tego postępowania administracyjnego.
Organ I instancji - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzję odmawiającą nakazanie usunięcia uchybień wymagań higienicznych i zdrowotnych dla sali gimnastycznej w Zespole Szkół Rolniczych Centrum Kształcenia Ustawicznego adresował do E. S., na wniosek której wszczęto postępowanie administracyjne.
Ona też nie zgadzając się z treścią decyzji odwołała się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.
Organ drugiej instancji rozpoznając odwołanie nie adresował decyzji do strony postępowania, którą niewątpliwie jest E. S. a do Dyrektora Zespołu Szkół Rolniczego Centrum Kształcenia Ustawicznego, który w tym postępowaniu nie uczestniczył na prawach strony.
Konsekwencją powyższego jest to, że decyzja ta jest dotknięta wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 4 kpa.
Rozpoznając sprawę na nowo rzeczą organu będzie uwzględnienie powyższych wskazań w oznaczeniu adresata decyzji, a tym samym określenia strony w postępowaniu odwoławczym.
Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z przyczyn podanych powyżej czyni zbędnym odnoszenie się do zarzutów skargi.
Z powyższych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 3 i § 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2003 r. Nr 97, poz. 888).