Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...]., znak: [...], odmawiającą przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedstawiło następujący stan sprawy.
Decyzją wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] odmówiono przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych.
Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...]. Sąd wyrokiem z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 505/13 skargę oddalił. Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana.
Następnie wnioskiem z dnia 10 maja 2013 r. T. W. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia [...]
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...], wydanym na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...]
W dniu 16 lipca 2014 r. T. W. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Kolegium z dnia [...]
Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Lu 706/14 i nie została do dzisiaj rozpatrzona.
We wniosku z dnia 11 sierpnia 2014 r. zatytułowanym "skarga" o wznowienie postępowania wnioskodawczyni podała jako przyczynę wznowienia art. 149 § 3 kpa, który stanowi, że "z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych określonych w przepisach prawa".
Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 150 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 2, art. 148 i art. 149 § 3 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] znak: [...].
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T. W. wskazała m.in. na konieczność wyłączenia z rozpatrywania jej wniosków pracowników SKO w L..
Postanowieniem z dnia [...] wydanym na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] wskazując, że brak jest podstaw wskazanych w art. 24 § 1 kpa do wyłączenia od udziału w sprawie członków Kolegium.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że w dniu 16 lipca 2014 r. T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Kolegium z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...], co stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą z dnia 16 lipca 2014 r. toczy się.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wznowienia postępowania objętego skargą. Innymi słowy, w celu zapobieżenia dwutorowości postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego wyłączona jest możliwość wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego.
Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie rozstrzyganie w trybie sądowoadministracyjnym kwestii zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...], stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania. Bez znaczenia jest przy tym, iż zarzuty zawarte w skardze do Sądu były inne niż leżące o podstaw kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. Organ wskazał, że w ramach sądowej kontroli objętej skargą decyzji obowiązkiem sądu administracyjnego jest między innymi dokonanie oceny, czy w toku prowadzonego postępowania organy nie dopuściły się uchybień mogących stanowić okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. W., ponosząc, że toczące się postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na postanowienie Kolegium z dnia [...] znak: [...], nie stanowi przeszkody dla wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...]
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
W myśl art. 149 § 3 kpa, odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.
Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek. Ma ono charakter formalny, co oznacza, że jest wydawane jedynie w przypadku niedopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego z powodów podmiotowych lub przedmiotowych, albo gdy uchybiono wymogom formalnym (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529).
Jedną z przesłanek niedopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną jest wniesienie na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego.
Powyższe stanowisko nie zostało wyrażone wprost w żadnym z przepisów ustaw procesowych, ale znajduje oparcie w treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "ppsa"), regulującego skutki prawomocności orzeczeń sądu administracyjnego.
W myśl powołanego przepisu, prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe. Sformułowany w tym przepisie pozytywny skutek prawomocności orzeczeń sądowych wyłącza możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania przez organy administracji publicznej, tak na wniosek, jak i z urzędu. Nie mogłoby bowiem w tym postępowaniu zapaść inne rozstrzygnięcie niż orzeczenie sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na ostateczną decyzję (tak m. in. T. Woś, [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, W. 2009, s. 349; K. Sobieralski, Glosa krytyczna do wyroku WSA w Łodzi z 21 września 2007 r., I SA/Łd 744/07, OSP 2008, nr [...], s. 927-928; wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., II FSK 612/0500, ONSAiWSA 2007, nr [...], poz. 120).
Podkreślić zatem trzeba, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną czyni prawnie niedopuszczalnym wszczęcie przez organy administracji postępowania w celu zmiany bądź uchylenia tej decyzji w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie wznowienia postępowania.
W związku z tym, że T. W. wniosła w dniu 16 lipca 2014 r. skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...], utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] znak: [...], którym Kolegium odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] znak: [...], zasadnie organ uznał za niedopuszczalne wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...]
Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest prawidłowe, pomimo prawdopodobnie omyłkowego wskazania w uzasadnieniu decyzji sygnatury toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Należało powołać się na sygnaturę akt II SA/Lu 505/13, a nie jak wskazał organ II SA/Lu 706/14. W sprawie sygn. akt II SA/Lu 505/13 skarga również została oddalona. Wyrok jest nieprawomocny, została złożona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ppsa, skargę oddalił.