Uzasadnienie
Decyzją wydaną z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...]. znak: [...] przyznano T. W. świadczenie w postaci jednego posiłku dziennie. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Kolegium ostateczną decyzją z dnia [...]. znak: [...].
Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyła wnioskodawczym. Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 28 listopada 2013r. o sygn. akt II SA/Lu 420/13 skargę oddalił.
Następnie wnioskiem z dnia 20 lutego 2014r. T. W. wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] r. Decyzją z dnia [...]. znak: [...] Kolegium odmówiło uchylenia własnej decyzji z dnia [...]. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium utrzymało w mocy decyzją z dnia [...]. znak: [...] własną decyzję z dnia [...]. znak: [...]. Następnie T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Kolegium z dnia [...]. Sprawa w Sądzie zarejestrowana została pod sygn. akt II SA/Lu 708/14 i nie została dotychczas rozpatrzona.
Wnioskiem z dnia 11 sierpnia 2014r. zatytułowanym "skarga" o wznowienie postępowania T. W. po raz kolejny złożyła wniosek o wznowienie postepowania w tej samem sprawie na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Kolegium odmówiło wznowienia postępowania, bowiem nie zakończyło się postepowanie sądowowadministracyjne wszczęte ze skargi na decyzję Kolegium z dnia [...].
Na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium wydało w dniu [...] r. postanowienie nr [...], którym utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...]., znak: [...].
Organ odwoławczy w sprawie wskazał, że istotne jest, że wnioskiem z dnia 20 lutego 2014r. T. W. zwróciła się o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tut. Kolegium z [...] r. Decyzją z dnia [...]. odmówiło uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...]. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium utrzymało w mocy decyzją [...]. własną decyzję z dnia [...]., która następnie została zaskarżona przez T. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W ocenie organu, powyższa okoliczność powoduje, że zachodzi negatywna przesłanka do wznowienia postępowania, gdyż w sprawie nie zakończyło się postępowanie sądowoadministracyjne. W Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie toczy się sprawa o sygn. akt: II SA/Lu 708/14 i nie zapadło w niej jeszcze rozstrzygnięcie. Organ powołał orzecznictwo sądowoadministracyjne w tym zakresie wskazując, że w tego rodzaju sprawach podnosi się, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia bądź prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wznowienia postępowania objętego skargą. Wniesienie bowiem prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie postępowania administracyjnego nakierowanego na zmianę, uchylenie, stwierdzenie nieważności aktu lub wznowienie postępowania administracyjnego.
Biorąc pod uwagi powyższe okoliczności – zdaniem organu - zasadna była odmowa wznowienia postępowania, bowiem miała ona na celu zapobieżenie dwutorowości postępowań - administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Rozstrzyganie w trybie sądowoadministracyjnym kwestii zgodności z prawem odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji [...]. znak: [...] stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. Bez znaczenia jest przy tym, iż zarzuty zawarte w skardze do Sądu były inne niż leżące o podstaw kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. Nie jest bowiem dopuszczalne prowadzenie postępowania administracyjnego po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego.
Organ wyjaśnił, że obowiązkiem sądu administracyjnego w tym przypadku jest między innymi dokonanie oceny, czy w toku prowadzonego postępowania organy nie dopuściły się uchybień mogących stanowić okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania. Rozpatrując skargę strony Sąd administracyjny zbada, więc czy zaszły też inne niż będące podstawą skargi okoliczności będące przesłankami do wznowienia postępowania administracyjnego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. wniosła T. W., kwestionując jego zgodność z prawem.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, powstrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W myśl art. 149 § 3 k.p.a., odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.
Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek. Ma ono charakter formalny, co oznacza, że jest wydawane jedynie w przypadku niedopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego z powodów podmiotowych lub przedmiotowych, albo gdy uchybiono wymogom formalnym (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529).
Jedną z przesłanek niedopuszczalności wznowienia postępowania jest złożenie wniosku o wznowienie postepowania zakończonego ostateczną decyzją po wniesieniu na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego.
Powyższe stanowisko nie zostało wyrażone wprost w żadnym z przepisów ustaw procesowych, ale znajduje oparcie w treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), regulującego skutki prawomocności orzeczeń sądu administracyjnego.
W myśl powołanego przepisu, prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe. Sformułowany w tym przepisie pozytywny skutek prawomocności orzeczeń sądowych wyłącza możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania przez organy administracji publicznej, tak na wniosek, jak i z urzędu. Nie mogłoby bowiem w tym postępowaniu zapaść inne rozstrzygniecie niż orzeczenie sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na ostateczną decyzję (tak m. in. T. Woś, [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2009, s. 349, K. Sobieralski, Glosa krytyczna do wyroku WSA w Łodzi z 21 września 2007 r., I SA/Łd 744/07, OSP 2008, nr [...], s. 927-928, wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., II FSK 612/0500, ONSAiWSA 2007, nr [...], poz. 120).
Reasumując, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję administracyjną niedopuszczalne jest wszczęcie przez organy administracji postępowania w celu zmiany bądź uchylenia tej decyzji w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie wznowienia postepowania.
W związku z tym, że wniosek T. W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...]. został złożony po wniesieniu przez nią skargi do sądu administracyjnego - na decyzję Kolegium z dnia [...]. utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...]. odmawiającej uchylenia własnej decyzji z dnia [...]. - organ zasadnie uznał niedopuszczalność wznowienia postępowania.
Mając na uwadze powyższe, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.