Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 25 marca 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 1176/02

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Maria Wieczorek przewodniczący
Sędzia NSA Jerzy Marcinowski sprawozdawca
Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak
Ewa Lachowska protokolant
Rozpoznanie
w dniu 25 marca 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia opiniującego pozytywnie wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych oddala skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Zarząd Miejski w R. pozytywnie zaopiniował wniosek G. P. w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa w zakładzie gastronomicznym Bar "[...]" usytuowanym w R. przy ul. C. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła M. C., współwłaścicielka nieruchomości przy ul. C. w R. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę Zarządowi Miejskiemu w R. do ponownego rozpatrzenia.

W obszernych motywach tego postanowienia Kolegium odniosło m.in., że organ opiniodawczy nie zagwarantował M. C., jako stronie postępowania, czynnego w nim udziału.

W ocenie Kolegium postępowanie, wywołane wnioskiem G. P. powinno zostać zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny zawisłej przed nim sprawy, toczącej się z udziałem współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości o zniesienie współwłasności.

Wskazano również, że z uzasadnienia opinii w żaden sposób nie wynika, które postanowienia Miejskiego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych legły u podstaw pozytywnej oceny wniosku G. P. Ani z treści opinii, ani ze wskazanej podstawy prawnej, nie da się wywieść, na który z programów powołano się.

Dopiero na wezwanie Kolegium przesłano stosowną uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...], wraz z programem.

Wydana opinia nie przybliża, na czym polegają wymogi stawiane przedsiębiorcom, zawarte w w/w programie.

Jako podstawę formalną rozstrzygnięcia wskazano m.in. art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a.

Powyższe postanowienie zaskarżyła do Sądu G. P. wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie:

  1. - art. 97 § 1 k.p.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, że brak zgody współwłaściciela nieruchomości stanowi przesłankę do zawieszenia postępowania;
  2. - art. 28 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że mieszkaniec budynku, w którym ma być prowadzona określona działalność gospodarcza, jest stroną postępowania;
  3. - art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. nr 35, poz. 230 ze zm.) poprzez niezasadną ingerencję w opinię powołanego do tego organu, podczas gdy opinia taka podlega wyłącznie ocenie burmistrza.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Sąd zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem kontroli sądowej jest kasacyjne postanowienie organu odwoławczego.

Kolegium wykazało, że postępowanie opiniodawcze dotknięte było istotną wadą, ponieważ nie zapewniono w nim udziału współwłaściciela nieruchomości przy ul. C. w R. – M. C. Zatem rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, w myśl art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a., które to przepisy zostały prawidłowo zastosowane.

Trafnie również stwierdzono, że organ opiniujący nie skonfrontował wniosku G. P. z wymogami stawianymi przedsiębiorcom w Miejskim Programie Profilaktyki (...), co powinien uczynić, ponownie rozpatrując sprawę.

W postępowaniu opiniodawczym, prowadzonym w oparciu o art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) – wg numeracji i w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania rozstrzygnięcia przez organy obu instancji, zastosowanie miały zasady postępowania administracyjnego, m.in. wynikające z przepisów art. 10 § 1 i art. 15 k.p.a. (por. m.in. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 1995r. sygn. VI SA 10/95 – ONSA 1995/4/152).

Nietrafny jest zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. Skład orzekający podziela nurt orzecznictwa, zgodnie z którym współwłaściciel nieruchomości, na której ma być zlokalizowany punkt sprzedaży napojów alkoholowych posiada status strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. (por. m.in. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r. sygn. II SA 671/99 – niepublik.). Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, wydawane w oparciu o art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o wychowaniu w trzeźwości (...) ma bowiem charakter podmiotowo – przedmiotowy. Określa m.in. osobę upoważniona do tego rodzaju działalności oraz wskazuje miejsce jej prowadzenia.

Skoro M. C. przysługiwał przymiot strony, to powinno jej się umożliwić czynny udział w postępowaniu.

Strona ma nie tylko prawo być obecna przy czynnościach postępowania wyjaśniającego, ale również prawo do czynnego kształtowania stanu faktycznego, choćby przez uprawnienie żądania przeprowadzenia dowodów.

Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o wychowaniu w trzeźwości (...). Wbrew twierdzeniom skargi, Kolegium nie ingerowało w treść opinii, natomiast miał uzasadnione podstawy do wydania postanowienia kasacyjnego, o czym była mowa na wstępie.

Przedmiotem zaskarżonego postanowienia nie jest rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a zatem ten zarzut skargi nie wymaga komentarza.

Zauważyć należy, że Kolegium w uzasadnieniu postanowienia zasugerowało jedynie możliwość zawieszenia postępowania, z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym w R. postępowanie o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości. Z oświadczeń stron, złożonych na rozprawie w dniu [...] marca 2003r. wynika, że organ I instancji wydał już tego rodzaju postanowienie, które stało się ostateczne.

Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.