Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2024 r. Ż. W. (dalej także jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, skargę na decyzję tego organu z dnia 29 grudnia 2023 r. nr SKO.41/6834/OS/2023, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 14 listopada 2023 r. nr MOPR.D-ŚS.460.94610.3.2023, w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczeń w formie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie autokontroli. Na poparcie tego wniosku Kolegium załączyło decyzję z dnia 12 lutego 2024 r. nr SKO.41/425/OS/2024, którą - działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2023r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") - uchyliło w całości własną decyzję z dnia 29 grudnia 2023 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 14 listopada 2023 r., a także orzekło co do istoty sprawy, przyznając skarżącej na okres od dnia 1 listopada 2023 r. do dnia 31 października 2024 r. świadczenia w formie:
- - zasiłku rodzinnego na dziecko K. E.,
- - dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na dziecko K. E.,
- - zasiłku rodzinnego na dziecko K. M.,
- - dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na dziecko K. M.,
- - zasiłku rodzinnego na dziecko K. P.,
- - dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na dziecko K. P.,
- - dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na dziecko K. P.,
- - zasiłku rodzinnego na dziecko K. I.,
- - dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na dziecko K. I..
Jednocześnie Kolegium w powołanej decyzji stwierdziło, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Ż. W. nie wniosła skargi na ww. decyzję autokontrolną z dnia 12 lutego 2024 r. (zob. notatka urzędowa – k. 18).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W niniejszej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi Ż. W., kwestionującej prawidłowość decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej określonych świadczeń rodzinnych, stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionej skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji oraz przyznanie skarżącej wnioskowanych świadczeń. Podkreślić przy tym należy, że wydana przez Kolegium w trybie autokontroli decyzja z dnia 12 lutego 2024 r. została wydana z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie.
Ponadto – jak ustalono na podstawie rozmowy telefonicznej z pracownikiem SKO w Lublinie – decyzja ta stała się prawomocna, albowiem skarżąca nie skorzystała z prawa do zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.
Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.