Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem, art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. W dniu 9 stycznia 2008 r. Z. W. wniósł do Tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 216/07.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 listopada 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 803/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił poprzednio wniesioną przez skarżącego skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym samym wyrokiem.
W związku z tym, iż skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego z dnia 9 stycznia 2008 r. podlega odrzuceniu na podstawie art. 285 p.p.s.a. jako ponownie wniesiona w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania, co zostało wskazane w postanowieniu WSA w Lublinie z dnia 25 lutego 2008 r., należało odmówić Z. W. prawa pomocy.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.