Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej k.p.a.), L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] umarzającą postępowanie wszczęte na wniosek A. A., właścicielki działki nr [...] położonej w miejscowości W., w sprawie legalności przebudowy linii elektroenergetycznej w miejscowości W..
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w miejscowości W., gmina Ł., zrealizowano inwestycję polegającą na przebudowie sieci elektroenergetycznej. Inwestycja ta została wykonana na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], znak: [...], o pozwoleniu na "przebudowę sieci elektroenergetycznej nn od istniejącej stacji S. W. do słupa nr [...] wraz z odgałęzieniem do słupa nr [...] polegającej na: budowie linii kablowej nn (kat. XXVI) przebiegającej przez działki nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz wewnętrznej linii zasilającej na działce nr [...] w miejscowości W., gm. Ł.". Inwestorem wykonanych robót budowlanych jest [...] Oddział w L..
Organ podniósł, że zatwierdzony projekt budowlany, będący załącznikiem do tej decyzji, obejmował zmianę usytuowania słupa energetycznego nr [...], który przed przebudową znajdował się na działce nr [...] w odległości 12 m od granicy z działką nr [...], należącą do A. A., został natomiast zaprojektowany na działce nr [...], bezpośrednio przy granicy z działką nr [...]. Organ wskazał, że podczas oględzin inwestycji inwestor przedłożył szkic wytyczenia geodezyjnego, stanowiący załącznik do dziennika budowy nr [...] oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, sporządzoną przez uprawnionego geodetę. Jak wynika z inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej "elektroenergetyczna linia kablowa ze złączami i przyłączem, slup linii napowietrznej została zrealizowana w terenie zgodnie z projektem uzgodnionym Przez ZUD prot. nr [...]., a wyniki inwentaryzacji zostały wniesione na sekcje mapy zasadniczej: [...] Część graficzna inwentaryzacji potwierdza usytuowanie spornego słupa na terenie działki nr [...] (karta 16 akt organu pierwszej instancji).
Organ stwierdził, że skoro przedmiotowy słup energetyczny został posadowiony w całości na terenie działki nr [...], a zatem zgodnie z zatwierdzonym w decyzji o pozwoleniu na budowę projektem budowlanym, to nie ma podstaw do podejmowania działań ze strony organu nadzoru budowlanego, co uzasadnia umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego.
Skargę na powyższą decyzję wniosła A. A., podnosząc, że sporny słup energetyczny został usytuowany na terenie należącej do niej działki nr [...] bez jej zgody.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.
Organy prawidłowo przyjęły istnienie podstawy do umorzenia postępowania z wniosku skarżącej o zbadanie legalności robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznej w miejscowości W., zrealizowanej na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Jednakże bezprzedmiotowość postepowania w tej sprawie wynika przede wszystkim z braku po stronie skarżącej interesu prawnego w żądaniu zbadania przez organ nadzoru budowlanego legalności wykonanych robót budowlanych.
Zgodnie z art. 28 k.p.a., mającym zastosowanie w postępowaniach przed organami nadzoru budowlanego, ochrona w postępowaniu administracyjnym przysługuje wyłącznie podmiotom legitymującym się interesem prawnym wynikającym z przepisów prawa materialnego. Interes prawny (inaczej interes prawnie chroniony) to interes, który może być zrealizowany za pomocą indywidualnego aktu administracyjnego. W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że postępowanie "dotyczy" interesu prawnego danego podmiotu w tym znaczeniu, że w rezultacie takiego postępowania wydaje się decyzję, która bezpośrednio rozstrzyga o uprawnieniach i obowiązkach tego podmiotu oraz pośrednio stanowi, w jaki sposób i w jakim zakresie rozstrzygnięcie to wpłynie na prawa i obowiązki innych podmiotów, których sytuacja prawna jest powiązana z sytuacją adresata (adresatów) decyzji. Ponadto istnienie interesu prawnego musi znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego.
Nie ma wątpliwości, że źródłem interesu prawnego w sprawach dotyczących badania zgodności z prawem robót budowlanych jest przepis materialnego prawa powszechnie obowiązującego. W doktrynie i orzecznictwie panuje również zgoda co do tego, że może to być zarówno przepis ustawy, jak i aktu podustawowego. Interes prawny musi być rozumiany jako obiektywna, czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes prawny charakteryzuje się więc następującymi cechami: jest indywidualny, konkretny, aktualny, sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego.
Podkreślenia wymaga przy tym, że interesu prawnego nie można utożsamiać z interesem faktycznym. O interesie prawnym określonego podmiotu w postępowaniu administracyjnym można zaś mówić, jeśli w wyniku subsumpcji stanu faktycznego do dyspozycji normy prawnej podmiot zostanie adresatem normy prawnej, a co za tym idzie, wynik indywidualizacji i konkretyzacji normy prawa administracyjnego będzie miał bezpośredni wpływ na sferę praw i obowiązków danego podmiotu. Przymiot strony w postępowaniu administracyjnym ma więc osoba, której dotyczy bezpośrednio to postępowanie lub w którym może być wydane orzeczenie godzące w jej prawem chronione interesy poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie korzystania z przysługujących jej praw.
Oczywistym jest zatem, że przymiotu strony postępowania nie daje jakiekolwiek oddziaływanie inwestycji na otoczenie, lecz wyłącznie takie oddziaływanie, które powoduje ograniczenie w zagospodarowaniu sąsiadującego z tą inwestycją terenu, będące skutkiem obowiązywania przepisów materialnego prawa administracyjnego. Ograniczenie to, jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 lutego 2013 r., II OSK 2011/11 (Lexis.pl nr 5193373), nie może być jedynie następstwem wzrostu obciążeń czy uciążliwości dla otoczenia związanych z użytkowaniem obiektu budowlanego, gdyż fakt tak zwanych immisji pośrednich z jednej nieruchomości na inną może rodzić określone roszczenia cywilnoprawne, lecz nie daje praw strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Podkreślić w związku z tym należy, że w celu stwierdzenia, że właściciel danej nieruchomości jest stroną postępowania w sprawie legalności robót budowlanych na obiekcie położonym nawet w bezpośrednim sąsiedztwie, konieczne jest wskazanie konkretnego przepisu powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego, wprowadzającego ograniczenie w zagospodarowaniu określonego terenu.
W konsekwencji nie zawsze stroną tego postępowania będzie właściciel obiektu, w którym odczuwalne będą niekorzystne skutki istnienia w sąsiedztwie określonej inwestycji budowlanej, związane zarówno z samym istnieniem określonego obiektu, jak i z jego funkcjonowaniem. Dlatego też nawet bezsporne ustalenie, że planowana inwestycja powoduje uciążliwości samo w sobie nie decyduje o statusie strony właścicieli, użytkowników wieczystych czy zarządców nieruchomości na nie narażonych (por. wyrok WSA w Gliwicach z 7 października 2009 r., II SA/Gl 430/09, CBOSA; wyrok WSA w Poznaniu z 16 czerwca 2011 r., II SA/Po 385/11, Lexis.pl nr 8129676).
Nie ulega wątpliwości, że skarżąca nie wykazała istnienia po jej stronie interesu prawnego, żądając wszczęcia postępowania w sprawie legalności przebudowy linii elektroenergetycznej w miejscowości W..
Z materiału dowodowego niniejszej sprawy bezspornie wynika, że sporny słup energetyczny nr [...] został posadowiony – zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, na terenie działki nr [...] przy granicy z działką nr [...], należącą do A. A. (mapa do celów projektowych, wpis do ewidencji Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. nr [...]. z dnia [...] czerwca 2016 r., dokumentacja fotograficzna – akta organu pierwszej instancji).
Przedmiotowa inwestycja, w tym zmiana posadowienia spornego słupa, nie została dokonana na obszarze działki skarżącej, gdyż obejmowała działki o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz nr [...].
Nie sposób również wskazać przepisu materialnego prawa administracyjnego, który wprowadzałby jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu działki skarżącej, związane z posadowieniem przy granicy tej działki słupa elektroenergetycznego.
Niewątpliwie zatem sam fakt posadowienia przedmiotowego słupa przy granicy działki nr [...] nie daje skarżącej podstaw do domagania się wszczęcia oraz udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego w sprawie zbadania legalności opisanych wyżej robót budowlanych.
Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).