Uzasadnienie
W dniu 22 listopada 2013 r. M. P. wniósł skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2013 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Zarządzeniem z dnia 26 marca 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 300 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 6 odpisów skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisów skargi zostały doręczone skarżącemu – w trybie doręczenia zastępczego – w dniu 21 stycznia 2014 r. (k. 20).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Nadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi oraz wezwanie do złożenia odpisów skargi zostały doręczone skarżącemu w trybie określonym w art. 73 P.p.s.a.
Powołany przepis normuje instytucję uniwersalnego doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 P.p.s.a. okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem).
W związku z nieobecnością skarżącego w miejscu zamieszkania, wskazanym przez niego w treści skargi (k. 3, 8), przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisów skargi została awizowana oraz pozostawiona w placówce pocztowej w J. w dniu 7 stycznia 2014 r. Ponownego awizowania dokonano po upływie 7 dni – w dniu 15 stycznia 2014 r. (k. 12).
Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 21 stycznia 2014 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej.
W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 28 stycznia 2014 r., skarżący nie uzupełnił wpisu od skargi ani nie usunął pozostałych braków skargi, co skutkuje koniecznością odrzucenia tej skargi na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.