Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 grudnia 2014 r. (złożonym w tej samej dacie w Biurze Podawczym tut. Sądu) R. O. zakwestionowała czynności podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w jej sprawach podnosząc, iż jej wolą jest, "aby Sąd odstąpił od samowolnych i dowolnych ustaleń w sprawie", które załatwia jako wniesione przez skarżącą, obciążając ją wniesieniem skargi kasacyjnej lub o wznowienie postępowania. Jednocześnie skarżąca przywołała sprawę o sygn. II SAB/Lu 111/14 wskazując, że w sprawie tej »nie mamy do czynienia z "zaniedbaniem Dyrektora", ale z karalnym czynem« popełnionym na szkodę skarżącej.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 grudnia 2014 r. (k. 4), pismo powyższe zostało zakwalifikowane jako skarga o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. II SAB/Lu 111/14, zakończonej postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. odrzucającym skargę R. O. na przewlekłość postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie dostosowania budynku Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie do obsługi osób niepełnosprawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Z art. 270 p.p.s.a. wynika, że można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Rozpoznawana skarga R. O. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 111/14 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie została złożona w dniu 17 grudnia 2014 r., podczas gdy kończące postępowanie w kwestionowanej sprawie postanowienie z dnia 29 października 2014 r. o odrzuceniu skargi R. O. na przewlekłość postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, stało się prawomocne dopiero z dniem 7 maja 2015 r. (postanowienie o stwierdzeniu prawomocności – k. 19v akt sądowych). Nie budzi zatem żadnych wątpliwości to, że w chwili wniesienia skargi w sprawie niniejszej, przedmiotowe postanowienie nie posiadało jeszcze waloru prawomocności.
Tym samym skarga o wznowienie postępowania, które nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem – jest niedopuszczalna (art. 270 p.p.s.a.). Dlatego wniesienie skargi na nieprawomocne orzeczenie skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stosowanym odpowiednio z mocy art. 276 p.p.s.a.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.