Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Inne w L. na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni - została doręczona D. P. w dniu 10 października 2017 r.
W dniu 7 listopada 2017 r. (data stempla na kopercie) D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem organu, pismo zatytułowane "skarga". Sąd przyjął, że pismo to w rzeczywistości stanowi sprzeciw, bo taki skarżącej wówczas środek zaskarżenia przysługiwał i postanowieniem z dnia 27 grudnia 2017 r. odrzucił sprzeciw wskazując, że został wniesiony z uchybieniem terminu.
W dniu 15 stycznia 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia ww. sprzeciwu. Wskazał, że uchybił terminowi bez swojej winy, ponieważ błędnie został pouczony przez organ o przysługującym mu środku zaskarżenia. Ponadto wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, a do wniosku załączył skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 i 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie od decyzji Inne w L. będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przysługiwał sprzeciw od decyzji, o którym mowa w dziale III rozdziale 3a p.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. 2017 poz. 1257) dalej jako "k.p.a.".
Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 10 października 2017 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji upływał z dniem 24 października 2017 r. Tymczasem sprzeciw od decyzji został wniesiony w dniu 7 listopada 2017 r. (data stempla na kopercie).
W ocenie Sądu, w świetle art. 112 k.p.a. błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do wadliwego pouczenia. W takich sytuacjach strona postępowania, przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, winna mieć możliwość skutecznego uchylenia się od następstw uchybienia terminu powstałych wskutek zastosowania się do błędnego pouczenia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym takim środkiem prawnym jest niewątpliwie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Strona, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu, nie może z tego tytułu ponieść szkody i dlatego może wnieść o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od decyzji, w terminie i na zasadach określonych w art. 87 p.p.s.a., co w sprawie tej uczyniono skutecznie i z dochowaniem terminu do wniesienia wniosku.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji.