Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Lu [...]
Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] – po rozpatrzeniu odwołania P. P. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy szczelnego zbiornika na nieczystości płynne na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości M. O., gmina M. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał się na następujące okoliczności faktyczne i prawne:
W dniu [...] września 2016 r. P. P. zgłosił w Starostwie Powiatowym w Ł. zamiar przystąpienia do budowy szczelnego zbiornika na nieczystości płynne na działce nr ewid. [...] w M. O.. Do zgłoszenia inwestor załączył m.in. warunki przyłączenia i odprowadzania ścieków z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydane przez Spółkę Wodno-Ściekową w M. (dysponenta sieci kanalizacyjnej na terenie objętym inwestycją).
Decyzją z dnia [...] września 2016 r. Starosta Ł., działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm. – dalej jako "Pr. bud."), wniósł sprzeciw do powyższego zgłoszenia.
W uzasadnieniu sprzeciwu organ pierwszej instancji wyjaśnił, że na mocy § 14 ust. 1 uchwały Nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2002 r. zatwierdzającej zmiany Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M. (Dz. Urz. Woj. Lubel. z 2003 r. Nr 13, poz. 787), dla terenu objętego planowaną inwestycją wprowadzono obowiązek odprowadzania ścieków sanitarnych do zbiorczych systemów kanalizacyjnych. Ponadto organ powołał się na przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 250 ze zm.) wywodząc z ich treści, że skoro istnieją warunki do przyłączenia i odprowadzenia ścieków z działki nr [...] poprzez istniejącą sieć kanalizacyjną, to odprowadzenie ścieków z tej działki może być realizowane jedynie w ten sposób.
Dodatkowo organ pierwszej instancji stwierdził, że w świetle dokumentacji załączonej do zgłoszenia pojemność projektowanego zbiornika przekracza pojemność wskazaną w art. 29 ust. 1 pkt 3a Pr. bud., przez co jego budowa wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji P. P. wniósł o jej uchylenie w całości, podnosząc, że sformułowane w jej treści zastrzeżenia odnośnie planowanej inwestycji są bezpodstawne. W ocenie inwestora przepis § 14 ust. 3 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ działka nr [...] nie jest zabudowana obiektami stanowiącymi skoncentrowany zespół. Autor odwołania podniósł także, że przyłączenie przedmiotowej działki do sieci kanalizacyjnej nie jest możliwe, ponieważ taka sieć nie istnieje, dlatego też w sprawie niniejszej zastosowania nie znajduje również przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Jego zdaniem warunki wykonania przyłącza wydane przez Spółkę Wodno-Ściekową w M. nie dotyczą inwestowanej działki, lecz działki nr [...], o podłączenie której nigdy nie występował. W ocenie P. P. niewłaściwa jest również interpretacja treści przedłożonej przez niego dokumentacji w kwestii pojemności zgłaszanego zbiornika.
Rozpatrując odwołanie Wojewoda nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i powołaną na wstępie decyzją ostateczną z dnia [...] października 2016 r. (będąca przedmiotem rozpoznawanej skargi) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił na wstępie, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3a Pr. bud. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3. W analizowanej sprawie P. P. zgłosił zamiar budowy na działce nr ewid. [...] szczelnego zbiornika na nieczystości płynne, określając w zgłoszeniu jego pojemność jako 7,5 m3, jednak z opisu tego obiektu znajdującego się na załączonej do zgłoszenia mapie wynikało, że przedmiotowy zbiornik ma mieć wymiary 230 x 230 x 260 cm, co zgodnie z przedłożoną specyfikacją oznacza, że jest to zbiornik o symbolu K3 i objętości 10,2 m3.
Niezależnie jednak od powyższych wątpliwości Wojewoda podkreślił, że o możliwości budowy w obrębie ww. działki przesądzają przepisy warunków technicznych i przepisy planu miejscowego. Zgodnie z rysunkiem planu będącym załącznikiem do uchwały Nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2002 r. zatwierdzającej zmiany Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M., inwestowana działka znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem planistycznym RZ/RP, przy czym zgodnie z § 20 ust. 3 planu teren RZ przeznaczony jest pod łąki i pastwiska, w którym zakazuje się lokalizacji wszelkich budynków i innych obiektów budowlanych o charakterze kubaturowym.
Natomiast w terenie upraw polowych o symbolu RP (§ 20 ust. 1 planu) dopuszcza się m.in. inwestowanie jedynie w ramach istniejących siedlisk, niezabudowanych enklaw bądź lokalizację ferm hodowlanych poza terenem Nadwieprzańskiego Parku Krajobrazowego, możliwość budowy poza wyznaczonymi terenami budowlanymi obiektów specjalistycznych związanych z kierunkiem produkcji (dotyczy to upraw o powierzchni powyżej 0.5 ha), wyznaczanie i utwardzanie dróg wewnętrznych, służących obsłudze gospodarki rolnej, realizację urządzeń infrastruktury technicznej i komunikacji.
Ponadto plan ustala zasady kształtowania systemów inżynierii sanitarnej, z których wynika, (§ 14 ust. 4 planu), że na terenach obejmujących skoncentrowane zespoły zabudowy obowiązuje odprowadzenie ścieków sanitarnych do zbiorczych systemów kanalizacyjnych.
Wojewoda ustalił, że inwestowana działka jest zabudowana dwoma obiektami oznaczonymi na mapie symbolem "ib". Z mapy sytuacyjnej dołączonej do zgłoszenia wynika, że nieruchomość ta ma dostęp do drogi gminnej nr [...] poprzez należącą do inwestora działkę nr [...]. Od strony wschodniej i zachodniej działka ta sąsiaduje z działkami zabudowanymi, na których są usytuowane budynki podłączone do sieci kanalizacji sanitarnej przebiegającej wzdłuż ul. [...]. Realizacja sieci kanalizacji sanitarnej miała na celu objęcie wszystkich nieruchomości możliwością odprowadzania ścieków przez zbiorczy system kanalizacyjny do oczyszczalni. Jedynie w okresie przejściowym przewidziano realizację indywidualnych urządzeń kanalizacyjnych wyposażonych w lokalne oczyszczalnie przydomowe lub zbiorniki bezodpływowe, tj. w czasie, gdy nie było możliwości podłączenia nieruchomości do systemu kanalizacji. Taka okoliczność – w ocenie organu odwoławczego – w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, o czym świadczą dołączone do zgłoszenia warunki przyłączenia i odprowadzenia ścieków z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], wydane przez Spółkę Wodno-ściekową w M..
Z załączonej do akt sprawy kserokopii tego dokumentu wynika bowiem, że Spółka wyraziła zgodę na odprowadzenie ścieków bytowych z działki nr [...] poprzez przyłącze, które należy zlokalizować na działce wnioskodawcy nr [...] i włączyć do zbiorczej sieci kanalizacyjnej zlokalizowanej na działce nr [...] (ul. Topolowa).
Wojewoda uznał zatem, że wobec możliwości podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji, nie zachodzi możliwość realizacji zgłaszanego zbiornika. Ponadto podkreślił, że w myśl § 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm. – dalej jako "rozporządzenie"), zbiorniki na nieczystości ciekłe mogą być stosowane tylko na działkach budowlanych niemających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Działka nr [...] – w świetle postanowień planu miejscowego odnoszących się do terenu RZ/RP – nie posiada natomiast walorów działki budowlanej - zarówno z uwagi na warunki dotyczące terenu RZ, jak i odnoszące się do terenu RP.
Odnosząc się końcowo do rozbieżności w kwestii deklarowanej przez inwestora pojemności zbiornika, dostrzeżonej w przedłożonej przez P. P. dokumentacji, organ drugiej instancji stwierdził, że zgłaszający powinien ten błąd usunąć jednoznacznie określając pojemność przedmiotowego obiektu. Niezrozumiałe, zdaniem organu, jest natomiast żądanie inwestora dotyczące powołania biegłego w celu wyjaśnienia zauważonych w tym zakresie rozbieżności.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w L. na powyższą decyzję ostateczną Wojewody P. P. wniósł o jej uchylenie, jako wydanej z naruszeniem prawa polegającym na błędnym przyjęciu, że podłączenie działek nr ewid. [...] i [...] do istniejącej zbiorczej sieci kanalizacji jest możliwe bez wcześniejszej rozbudowy tej sieci, a także na błędnym przyjęciu, że wzniesienie przez skarżącego obiektów gospodarczych na działce nr [...] było bezprawne.
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że jako podmiot gospodarczy prowadzący działalność rolniczą oraz jako właściciel działek nr ewid. [...] i [...] położonych w M. przy ul. [...], przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową siedliskową, a ponadto jako właściciel działki nr [...] stanowiącej drogę i działki nr [...] położonej w obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem RZ/RP, wykorzystywanej pod uprawy i hodowlę ryb, uzyskał w trybie zgłoszenia zgodę Starosty [...] na realizację dwóch budynków gospodarczych.
W ocenie skarżącego, w czasie rozpatrywania tej sprawy było oczywiste, że obiekty te zostaną podłączone do odcinka sieci kanalizacyjnej zlokalizowanego pod powierzchnią działek nr ewid. [...], [...] i [...]. Po przystąpieniu do realizacji ww. budynków gospodarczych Starosta Ł. wydał jednak decyzję o zmianie pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej, polegającej na przeniesieniu tego odcinka w miejsce bardzo odległe od granic gruntów należących do skarżącego.
Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] września 2016 r. odpowiadają prawu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że granice niniejszej sprawy – wyznaczające, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., dopuszczalny zakres kontroli Sądu – obejmują wyłącznie kwestię legalności (zasadności) utrzymanego w mocy zaskarżoną decyzją sprzeciwu wobec dokonanego przez skarżącego zgłoszenia zamiaru budowy szczelnego zbiornika na nieczystości płynne na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości M. O., gmina M.. Poruszona w skardze kwestia legalności zrealizowanych wcześniej przez skarżącego na działkach nr ewid. [...] i [...] w M. - na podstawie odrębnego zgłoszenia, budynków gospodarczych - wykracza zatem poza granice niniejszej sprawy i nie może być przez Sąd badana.
Art. 28 ust. 1 Pr. bud. formułuje zasadę, zgodnie z którą roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady, tj. katalog inwestycji zwolnionych z powyższego obowiązku, określa art. 29 Pr. bud. W myśl ust. 1 pkt 3a tego artykułu uzyskania pozwolenia na budowę nie wymaga inwestycja polegająca na budowie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3. Ustawodawca w art. 30 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. dla tego rodzaju inwestycji zastrzegł jednak konieczność dokonania przez inwestora zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno – budowlanemu. W myśl art. 30 ust. 5 Pr. bud. (w brzmieniu obowiązującym do dnia [...] grudnia 2016 r., a więc jeszcze w dacie orzekania przez organy obu instancji) zgłoszenia tego należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia (na skutek nowelizacji ustawy Pr.bud., która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., ww. termin na wniesienie sprzeciwu został skrócony do 21 dni).
Zgłoszenie, o którym mowa powyżej, stanowi uproszczoną względem uzyskania pozwolenia na budowę procedurę inicjującą proces budowlany. Jego dokonanie generuje po stronie organu administracji architektoniczno-budowlanej obowiązek dokonania oceny planowanej budowy w kontekście przesłanek uzasadniających wniesienie sprzeciwu, określonych w art. 30 ust. 6 Pr. bud. Wyrazem tej oceny jest milcząca akceptacja zgłoszonych robót przez organ, bądź też wydanie stosownej decyzji o sprzeciwie, w terminie 30 dni (obecnie 21 dni) od dnia doręczenia zgłoszenia, który to termin wynika z art. 30 ust. 5 Pr. bud.
W świetle powołanego wyżej ust. 6 art. 30 Pr. bud. do przesłanek wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej zaliczają się następujące okoliczności:
- 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę;
- 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy;
- 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.
Podkreślić trzeba, że przesłanki wydania decyzji o sprzeciwie mają charakter wyczerpujący i nie mogą być interpretowane rozszerzająco.
Dokonując analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a następnie konfrontując go z treścią zapadłych w sprawie rozstrzygnięć, Sąd – uwzględniając obowiązujący stan prawny – doszedł do wniosku, że wniesienie przez Starostę Łęczyńskiego sprzeciwu do dokonanego przez skarżącego zgłoszenia zamiaru budowy na działce nr ewid. [...] w M. szczelnego zbiornika na nieczystości płynne, było w pełni uzasadnione. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że w przypadku przedmiotowej inwestycji zachodziła co najmniej jedna z przesłanek określonych w art. 30 ust. 6 Pr. Bud. (tj. przesłanka z pkt 2).
Sąd w szczególności przychyla się do stanowiska organu odwoławczego, iż w przypadku objętej wnioskiem inwestora działki nr ewid. [...] istnieje techniczna możliwość przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, a w konsekwencji możliwe jest również odprowadzanie ścieków z tej działki do wspomnianej sieci. Okoliczność tę jednoznacznie potwierdza pismo Prezesa Zarządu Spółki Wodno-Ściekowej w M. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...], wyrażające zgodę na odprowadzanie ścieków z działki nr ewid. [...] do sieci kanalizacyjnej z zachowaniem określonych w nim "warunków przyłączenia i odprowadzania ścieków". Podkreślić trzeba, że okoliczność, iż w świetle powyższych warunków przyłącze odprowadzające ścieki z działki nr [...] miałoby zostać zlokalizowane na działce nr [...], nie uzasadnia twierdzenia zaprezentowanego w skardze, jakoby powołany dokument potwierdzał możliwość przyłączenia do sieci jedynie działki nr [...], a nie działki nr [...].
Wyrażona w tym dokumencie zgoda wprost bowiem odnosi się do działki objętej zgłoszeniem, zaś uregulowana w nim kwestia lokalizacji samego przyłącza wynika z uwarunkowań technicznych, a jednocześnie uwzględnia fakt, ze działka nr [...] również stanowi własność P. P., a zatem inwestor dysponuje samodzielnie prawem do wykorzystania również tej działki na wskazane cele budowlane. Ponadto należy zauważyć, że Spółka alternatywnie wskazała również na możliwość zlokalizowania przyłącza pod droga gminną – pod warunkiem uzyskania zgody zarządcy tej drogi.
W świetle przytoczonych ustaleń nie może budzić wątpliwości, że odprowadzanie ścieków z działki nr [...] poprzez przyłącze do sieci kanalizacyjnej, jest technicznie możliwe. Fakt, iż wykonanie przyłącza będzie wiązało się z koniecznością poniesienia przez inwestora dodatkowych kosztów, nie może – zdaniem Sądu - być interpretowany jako obiektywna przeszkoda we wprowadzeniu dla działki nr ewid. [...] takiego rozwiązania w kwestii odprowadzania nieczystości płynnych.
Stwierdzenie, że przyłączenie działki nr [...] do istniejącej sieci kanalizacyjnej jest technicznie wykonalne, przesądza z kolei o braku zgodności zgłoszonej przez skarżącego inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że z § 14 ust. 4 uchwały Nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2002 r. w sprawie uchwalenia zmiany Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M. (Dz. Urz. Woj. Lubel. z 2003 r. Nr 13, poz. 787 ze zm.), mającego charakter przepisu ustalającego zasady kształtowania systemów inżynierii sanitarnej, wynika, że w ramach obszaru objętego planem, na terenach obejmujących skoncentrowane zespoły zabudowy obowiązuje odprowadzanie ścieków sanitarnych do zbiorczych systemów kanalizacji. Działka nr ewid. [...] wchodzi w skład nieruchomości skarżącego, na której zlokalizowane są w bliskiej odległości dwa budynki gospodarcze, a tym samym stanowi teren obejmujący skoncentrowany zespół zabudowy. W świetle § 14 ust. 4 powyższej uchwały odprowadzanie ścieków z przedmiotowej nieruchomości może zatem odbywać się wyłącznie do zbiorczego systemu kanalizacji.
Zgłoszona przez skarżącego budowa na działce nr [...] zbiornika na nieczystości ciekłe jest niezgodna również z dyspozycją § 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.). Z przepisu tego wynika bowiem wprost, że zbiorniki takie mogą być stosowane tylko na działkach budowlanych, z dodatkowym zastrzeżeniem, że chodzi wyłącznie o te działki budowlane, które nie posiadają możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Gdyby więc nawet przedmiotową działkę zakwalifikować jako działkę budowlaną, możliwość jej przyłączenia do sieci kanalizacyjnej i tak wyklucza – w świetle powołanej regulacji – dopuszczalność lokalizacji w jej obrębie zbiornika bezodpływowego na nieczystości płynne.
W konsekwencji położenia przedmiotowej nieruchomości projektowany zbiornik koliduje również z dyspozycją § 20 ust. 3 powoływanej uchwały, który stanowi, że dla obszaru RZ obowiązuje zakaz lokalizacji budynków i innych obiektów budowlanych o charakterze kubaturowym. Zbiornik na nieczystości płynne jest bowiem – w ocenie Sądu - obiektem budowlanym o charakterze kubaturowym w rozumieniu powyższej regulacji, skoro możliwe jest określenia jego parametru w postaci kubatury (objętości).
Trafnie nadto zwrócono uwagę w decyzji organu pierwszej instancji na niedopuszczalność budowy spornego zbiornika na nieczystości płynne ze względu na unormowanie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 250 ze zm.). W myśl tego przepisu Właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.
Z tych wszystkich względów uznać należy, że stanowisko organów o konieczności wniesienia sprzeciwu do dokonanego przez skarżącego zgłoszenia w oparciu o przesłankę określoną w art. 30 ust. 6 pkt 2 Pr. bud. – i to ze względu na niegodność planowanej inwestycji zarówno z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i z przepisami techniczno-budowlanymi, a także z cyt. przepisem ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach – było stanowiskiem prawidłowym.
Organy słusznie też zwróciły uwagę na rozbieżności pomiędzy treścią formularza zgłoszenia, a opisem projektowanego zbiornika zawartym na załączonej do niego mapie, uzasadniające wątpliwości co do deklarowanej przez inwestora pojemności przedmiotowego obiektu. W formularzu zgłoszenia inwestor wskazał bowiem, iż projektowany zbiornik ma mieć pojemność 7,5 m3, podczas gdy zadeklarowane na wspomnianej mapie wymiary tego obiektu (230 x 230 x 260 cm) – zgodnie z załączonym do zgłoszenia opracowaniem pt. "Opis i stosownie szamb betonowych" (str. 3 – k. 10 akt adm. I inst.) – odpowiadają zbiornikowi o pojemności użytkowej 10,2 m3 (typ K-2).
Przypomnieć trzeba, że z uzyskania pozwolenia na budowę zwolniona jest budowa zbiorników na nieczystości ciekłe o pojemności nieprzekraczającej 10 m3. Skoro jednak organ pierwszej instancji przed wniesieniem sprzeciwu nie zobowiązał inwestora do usunięcia powyższej rozbieżności, nie można z całą pewnością stwierdzić, że zbiornik będący przedmiotem niniejszej sprawy podlega obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę, a w konsekwencji, że wniesienie sprzeciwu w tej sprawie było uzasadnione również dyspozycją art. 30 ust. 6 pkt 1 Pr. bud. Jednocześnie nie sposób uznać za istotne uchybienie odstąpienie przez organy od zweryfikowania tej kwestii, skoro i tak wniesienie sprzeciwu w przedmiotowej sprawie było konieczne ze względu na wystąpienie przesłanki z pkt 2 powołanego unormowania.
Podkreślić końcowo wypada, że poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje kwestia zachowania przez organ pierwszej instancji 30-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu względem zgłoszenia zamiaru budowy, określonego w art. 30 ust. 5 Pr. bud. (w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez ww. organ). Decyzja Starosty [...] wnosząca sprzeciw została bowiem z zachowaniem powyższego terminu nie tylko wydana, ale również doręczona inwestorowi (zgłoszenie wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu [...] września 2016 r., zaś powołana decyzja została wydana w dniu [...] września 2016 r. i doręczona skarżącemu prawidłowo w dniu [...] października 2016 r. – k. 21, 23 i 24 akt adm. I inst).
W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.