Uzasadnienie
Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwojgiem małoletnich dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojej renty w kwocie [...]złotych oraz świadczenia z programu "500+" w kwocie [...]złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych. Skarżący wykazał, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha oraz oświadczył, iż leczy się [...] i pozostaje pod stałą kontrolą lekarza.
W piśmie z dnia 16 kwietnia 2017 r. skarżący oświadczył, że stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego jego gospodarstwa domowego wynoszą [...] złotych. Składają się na nie koszty wyżywienia, zakupu środków czystości i higieny osobistej oraz wydatki związane z utrzymaniem dzieci. Do pisma dołączono decyzję płatniczą podatku rolnego, z której wynika, że skarżącemu jest w Ľ części współwłaścicielem gospodarstwa rolnego.
W piśmie z dnia 5 czerwca 2017 r. skarżący oświadczył, że jego część gospodarstwa rolnego uprawia siostra, ona zaś utrzymuje się jedynie z renty.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego jest niższy od stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Zatem dochody gospodarstwa domowego skarżącego nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym jego i rodziny. Tym samym wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy uznać należy za zasadny w całości.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.