Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]grudnia 2000 r znak [...] Zarząd Gminy zatwierdził projekt scalenia gruntów obrębów geodezyjnych K. gm.
R.F. o powierzchni 672,8034 ha oraz J. gm. R.F. o powierzchni 128,7247 ha. Po rozpoznaniu odwołania Z.T.,
T.K., M.S. – P. i T.G. Samorządowe
Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2001 r znak [...] utrzymało powyższa decyzję w mocy. Na skutek skargi Z.T. i
M.S. – P., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 listopada 2002 r sygn. akt II SA / Lu 793 / 01 uchylił decyzję Kolegium. Ponownie rozpoznając odwołania, Kolegium kolejną decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r nr.rep.[...] uchyliło decyzję Zarządu Gminy w R.F. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną własną decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r, a następnie decyzją z dnia [...]sierpnia 2003 r nr. [...] uchyliło powyższą decyzję w całości i utrzymało w mocy decyzję Zarządu Gminy
R.F. z dnia [...] grudnia 2000 r znak. [...]. Kolegium uznało, iż odwołania stron nie znajdują oparcia w materiale dowodowym sprawy.
Opracowany projekt scalenia uwzględnił zgłaszane przez jego uczestników zastrzeżenia. Porównując jednostki szacunkowe przed i po scaleniu organ odwoławczy stwierdził, iż uczestnicy scalenia otrzymali odpowiednie ekwiwalenty mieszczące się w dopuszczalnej granicy błędu – 3% różnicy powierzchni. Kolegium podkreśliło, iż Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] września 2001 r sygn. [...] dokonano ustalenia granic pomiędzy H.Z. i Z.S., co oznacza, iż jakiekolwiek czynności administracyjne podejmowane w sprawie są niewiążące. Wydanie zatem decyzji merytorycznej w przedmiotowej kwestii z mocy prawa dotknięte byłoby wadą powodującą jej nieważność.
W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego M.S. – P. stwierdziła, iż prace geodezyjne na gruntach objętych scaleniem zostały wykonane niezgodnie z protokołem uzgodnień dotyczących zamian mających nastąpić w trakcie prac scaleniowych. W wyniku wadliwie wykonanych pomiarów doszło do waśni i kłótni pomiędzy sąsiadami.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przewidywany w ustawie (art.51 § 2 ustawy). Podkreślić należy przede wszystkim, iż decyzja organu odwoławczego uchylająca jego poprzednią decyzję ostateczną i rozstrzygająca na nowo o istocie sprawy w wyniku wznowienia postępowania nie jest decyzją organu odwoławczego. Jest ona podjęta w odrębnym postępowaniu, dotyczącym trybu nadzwyczajnego (por.wyrok NSA z dnia 20 grudnia 1983 r sygn.akt SA/ Wr 589/83) ze wszystkimi jego rygorami. Zgodnie z
Uchwalą Pełnego Składu Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1984 r (sygn. akt III KZP 8 / 83 OSNPG 1985 / 8 – 9 poz. 29 str.23) decyzja wydana w ramach przepisów o wznowienie postępowania przez organ I instancji (art.150 § 1 kpa) jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Służą od niej środki odwoławcze w toku instancji. W sytuacji, gdy decyzję wydaje Samorządowe
Kolegium Odwoławcze strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (art.127 § 3 kpa). Przed wyczerpaniem trybu instancyjnego skarga do sądu jest niedopuszczalna.
Z tego względu na podstawie art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr. 153, poz.1270) skargę należało odrzucić.