Uzasadnienie
W dniu 20 września 2013 r. B. G. i I. G. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wyrokiem z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 191/15, uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę WSA w Lublinie do ponownego rozpoznania.
W dniu 23 marca 2017 r. skarżący ponownie zwrócili się do WSA w Lublinie o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie pozostaje w obrocie prawnym. Stosownie bowiem do art. 61 § 6 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tego postanowienia), orzeczenie to utraciło swą moc z chwilą wydania wyroku Sądu z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13.
W ocenie Sądu w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Podkreślić należy, że skarżący złożyli w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, przyznał skarżącym prawo pomocy w żądanym zakresie. Uznając zatem, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych, w tym uiszczenia wpisu sądowego, tym bardziej uzasadnione jest przekonanie, że nałożona na nich zaskarżoną decyzją opłata adiacencką jest poza ich możliwościami finansowymi.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.