Uzasadnienie
II SA/Lu1338/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując H.C. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia z dnia [...] czerwca 2003 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji budynku gospodarczego o pow. ok. 35 m˛ na nieruchomości położonej w L. przy bul. K. F dz. nr 174 na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa, w związku z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i art. 85 ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżyła H.C.
W piśmie procesowym skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie datowanym na 2 lipca 2004 r. – data wpływu 6 lipca 2004 r. – a więc wniesionym po zarządzeniu z dnia 17 czerwca 2003 r. o wyznaczeniu rozprawy na dzień 9 lipca 2004 r., zawarła ona stanowisko, z treści którego wynika, iż cofa ona wniesioną skargę uzasadniając je tym, iż sprawa nie jest już aktualna.
Sąd zważył, co następuje.
W przekonaniu Sądu, w świetle treści pisemnego oświadczenia skarżącej, zajętego w nim stanowiska i jego uzasadnienia, nie może budzić żadnych wątpliwości, iż H.C. cofnęła skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie z treścią przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnięcie skargi wiąże sąd chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przekonaniu Sądu, okoliczności tego rodzaju nie zachodzą, co oznacza zasadność stanowiska, iż skarga została cofnięta skutecznie. Stanowisko skarżącej wyrażone zostało w jasny i logiczny sposób wolny od jakichkolwiek wad oświadczenia woli, wskazując na jej rezygnację z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego zasadnie należało uznać, iż w związku ze skutecznym cofnięciem skargi przez skarżącą, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, co skutkowało jego umorzeniem.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt. 1 i art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.