Uzasadnienie
W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Ma to miejsce wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, tj. bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, ponieważ skarga w niniejszej sprawie nie może być merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu. Skarżąca M. W. wniosła bowiem skargę za pośrednictwem pełnomocnika – W. W., który nie uzupełnił w zakreślonym 7 dniowym terminie braków formalnych skargi, do czego został wezwany przez Sąd w dniu 8 marca 2010r. /potwierdzenie odbioru/. Pełnomocnik nie nadesłał mianowicie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, nie wskazał adresu skarżącej M. W. i nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed tut. Sądem
W związku z tym, skardze nie można nadać dalszego biegu, dlatego zgodnie z art. 247 ppsa, nie zasługuje na uwzględnienie również wniosek o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.