Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. Ś. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2003 r. znak: [...] odmawiającej wydania nakazu podjęcia określonych czynności w sprawie budynku mieszkalnego A. M., zlokalizowanego na działkach nr 2827/1 i nr 2367/1 w R. P. przy ul. [...] – uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W motywach podano, że organ I instancji decyzją z dnia 13 sierpnia 2003 r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) – odmówił wydania nakazu wykonania określonych czynności w sprawie budynku mieszkalnego A.M położonego na działkach przy ul. [...] w R. P. ustalając, że budynek inwestora wprawdzie został zrealizowany z odstępstwem od projektu budowlanego w zakresie usytuowania obiektu, jednakże różnica 15 cm (3,85 cm zamiast 4 m) w odległości fragmentu ściany z otworami okiennymi od granicy działki – nie stanowi istotnego odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę, a nadto lokalizacja przedmiotowego budynku nie utrudnia zagospodarowania działki sąsiedniej.
Odwołanie od decyzji organu I instancji złożył T. Ś. zarzucając naruszenie przepisów prawa budowlanego i zasad postępowania. Podnosił, iż organ nie uwzględnił faktu zmiany przez inwestora położenia budynku, który został obrócony o 180o w stosunku do projektu budowlanego oraz dokonania w nim zmian konstrukcyjnych, a zwłaszcza okoliczności usytuowania ściany z otworami okiennymi w odległości 3,5 m od granicy działki nr 2130/2.
Rozpatrując odwołanie organ II instancji po dokonaniu ponownej analizy zebranego materiału dowodowego stwierdził, że w świetle decyzji z dnia [...] lipca 1997 r. o pozwoleniu na budowę – budynek mieszkalny A. M. winien być zrealizowany w odległości 4 m od wschodniej granicy działki – ścianą z otworami okiennymi i tarasem, zgodnie z obowiązującymi w okresie budowy przepisami zawartymi w § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140). Inwestor nie zachował warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż odległość budynku od wschodniej granicy działki jest mniejsza niż 4 m (wynosi 3,84 m) co wynika zarówno z pomiarów poczynionych w trakcie oględzin jak i map dostarczonych przez strony.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył A. M.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zakwestionował sposób dokonania pomiarów odległości budynku od granicy.
Zdaniem skarżącego wskazana przez organ I instancji odległość ściany budynku nie jest odległością od granicy działek lecz od wewnętrznej strony ogrodzenia, które nie stanowi granicy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawę prawną jej wydania stanowi przepis art. 138 § 2 k.p.a., w świetle którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W sprawie niniejszej przepis ten został zastosowany prawidłowo. Ustalając fakt odstępstwa przez inwestora przy realizacji budynku od warunków określonych w pozwoleniu na budowę (ściana budynku z otworami usytuowane w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki) organ I instancji nie przeprowadził zupełnie postępowania wyjaśniającego w zakresie podjęcia przez inwestora czynności zmierzających do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Organ odwoławczy zasadnie zatem uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stwierdzonego naruszenia prawa organ odwoławczy nie był władny usunąć we własnym zakresie, skoro wymagałoby to prowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, a wydana decyzja mogłaby naruszać zasadę dwuinstancyjności.
Podniesione w skardze zarzuty sprowadzają się do kwestionowania przebiegu granicy między działką inwestora a działką sąsiednią. Konsekwencją czego jest błędne, zdaniem skarżącego, określenie odległości ściany budynku od granicy.
Tego rodzaju zarzut dodatkowo przemawia za koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji i wskazuje na istniejący między stronami spór co do usytuowania ściany budynku względem granicy i przebiegu tejże granicy.
Zaskarżona decyzja kasacyjna zatem prawa nie narusza, a skarga jako pozbawiona podstaw prawnych podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.