Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w P. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...], Nr [...] w sprawie określenia opłat za podłączenie nieruchomości do gminnych urządzeń zbiorowego zaopatrzenia w wodę i gaz oraz zbiorczych urządzeń kanalizacyjnych w Gminie N. Wójt Gminy N. wykonując wezwanie do wskazania daty i miejsca publikacji zaskarżonej uchwały w piśmie z dnia 14 marca 2014 r. wyjaśnił, że nie została ona nigdzie opublikowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do unormowania art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Przy czym przedmiotem skargi mogą być akty prawa miejscowego, które weszły do obrotu prawnego. Zaskarżona uchwała podjęta w dniu 20 grudnia 1999 r. nie została opublikowana. Zgodnie z obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały unormowaniem art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.) przepisy gminne ogłasza się przez rozplakatowanie obwieszczeń w miejscach publicznych lub w inny sposób miejscowo przyjęty, a także przez ogłoszenie w lokalnej prasie chyba, że przepisy prawa stanowią inaczej.
Zgodnie zaś z art. 42 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przepisy gminne wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, o ile nie przewidują wyraźnie terminu późniejszego. Wójt Gminy N. pismem z dnia 14 marca 2014 r. poinformował, że zaskarżona uchwała nie była nigdzie publikowana. Nie weszła zatem do obrotu prawnego. Tym samym nie może być przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny. Wniesienie skargi na akt prawa miejscowego, który nigdy nie wszedł do obrotu prawnego jest natomiast niedopuszczalne. Z tych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.