Uzasadnienie
Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, utrzymuje się z renty w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i świadczenia przedemerytalnego żony w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Skarżący i małżonka są współwłaścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych.
Skarżący wyjaśnił, że koszty utrzymania domu wynoszą miesięczne [...] złotych. Środki finansowe pozostające po opłaceniu tej kwoty przeznaczane są w całości na leczenie skarżącego i jego żony oraz koszty wyżywienia. W piśmie z dnia 24 marca 2015 r. skarżący wyjaśnił, że planowa budowa budynku gospodarczego polegać będzie na wzniesieniu drewnianej konstrukcji o wymiarach [...]mx[...]mx[...]m nie połączonej na stałe z gruntem, której ściany wykonane będą z płyty twardej pokrytej blachą trapezową.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Dochody gospodarstwa domowego skarżącego są w całości pochłaniane przez stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego. W takiej sytuacji należy przyjąć, że skarżący jest w stanie pokryć jedynie wydatki związane z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Zatem uszczuplenie jego dochodów w jakiejkolwiek wysokości uniemożliwi skarżącemu poniesienie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.