Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]maja 2002r Wójt Gminy ustalił dla M. Ś.- K. warunki zabudowy zagospodarowania terenu dla budowy budynku mieszkalnego, budynku inwentarsko- składowego, przyłącza energetycznego, studni wierconej, szczelnego zbiornika na ścieki oraz ogrodzenia na działkach nr[...] oraz [...] położonych w miejscowości W. Uzasadniając rozstrzygnięcie Wójt stwierdził, iż planowana inwestycja położona jest na terenie upraw rolnych.
Inwestor posiada w gminie grunty rolne o powierzchni 4,18 ha przez co spełnia warunek utworzenia gospodarstwa rolnego. Posiada ponadto kwalifikacje rolnika. Według ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego przestrzennego w ciągach zabudowy wsi dopuszcza się uzupełnienie istniejących enklaw zabudową zagrodową, jednorodzinną oraz usługami podstawowymi. Projektowana zagroda rolna bezpośrednio graniczy z istniejącą zagrodą rolną.
Za błędną uznał decyzję Dyrektor [...] Parku Narodowego. W odwołaniu tłumaczył, iż inwestycja planowana jest na obszarze przeznaczonym pod uprawy rolne, a jednocześnie wchodzącym w skład otuliny [...] Parku Narodowego. Użytkowanie terenu w sposób inny, niż uprawy rolne zagraża środowisku przyrodniczemu. Otulina Parku jest strefa ochronną zabezpieczającą Park przed zagrożeniami zewnętrznymi. Zabudowa terenów przylegających do Jeziora [...] stwarza zagrożenie dla obszarów torfowiskowych parku oraz spowoduje degradacje krajobrazu. Odwołujący się podkreślił ponadto, iż czynnikiem decydującym o zachowaniu naturalnych ekosystemów torfowiskowych jest zagwarantowanie właściwej jakości wód. Przenikanie zanieczyszczeń pochodzenia antropogenicznego do wód prowadzi do eutrofizacji siedlisk i zaniku chronionych elementów przyrody.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało odwołanie za pozbawione podstaw. Według Kolegium miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy dopuszcza na terenach upraw rolnych zabudowę zagrodową, a decyzja odnosi się do utworzenia nowej zagrody rolnej.Za takim rozwiązaniem przemawia także i to, że planowana zagroda rolna graniczy z inną już istniejącą. Organ odwoławczy uznał, iż przeznaczenie terenu w planie na grunty rolne nie oznacza zakazu zabudowy, która nie zmienia jego przeznaczenia. Zakaz taki musiałby wynikać ze szczególnych warunków zagospodarowania przewidzianych w planie. Plan zagospodarowania przestrzennego Gminy takiego ograniczenia nie przewiduje co przemawia za zasadnością decyzji organu pierwszej instancji. W przekonaniu Kolegium realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na ochronę przyrody, nie narusza też zasad ochrony [...] Parku Narodowego i jego otuliny określonych w powołanym planie zagospodarowania przestrzennego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Dyrektor [...] Parku Narodowego przekonywał, iż przeznaczenie terenu w planie zagospodarowania przestrzennego pod uprawy rolne uniemożliwia zabudowę zagrodową. Ustalenia ogólne planu podają wprawdzie możliwość uzupełniania istniejących enklaw zabudową zagrodową, ale dotyczy to wyłącznie terenów oznaczonych w nim jako zwarta zabudowa i nie może mieć zastosowania do obszarów upraw rolnych. Dowodził ponadto, iż zabudowa terenów na których zlokalizowano inwestycję stwarza zagrożenie obszarów torfowiskowych i spowoduje degradację krajobrazu Parku Narodowego. Konieczność wyłączenia tych terenów z zabudowy zostały zawarte w Planie Ochrony [...] Parku Narodowego obowiązującym od dnia 9 lutego 2000r do dnia 2 lutego 2002r oraz w przygotowywanym projekcie takiego planu. Decyzja została zatem podjęta z naruszeniem art., 73 ust 1 ustawy prawo ochrony środowiska, a także bez uzgodnienia planu zagospodarowania przestrzennego dyrektorem Parku co stanowi naruszenie art.40 ust.3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.Stosownie do art.40 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U Dz 1999r Nr.15 poz.139 ze zmianami) w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,a w przypadku braku planu, z zastrzeżeniem art.13 ust.1, na podstawie przepisów szczególnych. Z treści obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy z dnia Nr.XIII (60) 91 z dnia 13 września 1991r nie sposób wywieść motywacji podzielającej stanowisko skarżącego. Należy podkreślić przede wszystkim, iż przeznaczenie terenu pod uprawy rolne nie może przesądzać o zakazie jakichkolwiek inwestycji, która tego przeznaczenia nie zmienia.(por.
uchwała Składu Pięciu Sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 maja1998 r sygn.akt OPK 40/97 ONSA 1998/4/111).Zakaz zabudowy musiałby wynikać ze szczególnych warunków zagospodarowania takiego terenu określonych w planie zagospodarowania przestrzennego. Podzielić przy tym należy zapatrywanie, iż niedopuszczalna jest interpretacja rozszerzająca wskazanych w planie ograniczeń uprawnień właścicielskich inwestorów (por. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2000r sygn. akt IV SA 2071/98). Ustalenia organów administracji są pod tym względem całkowicie poprawne. Wbrew zapatrywaniu skarżącego możliwość realizacji budowy na terenach oznaczonych jako uprawy rolne wynika wprost z treści części Ii pkt.1.2 planu zagospodarowania przestrzennego Gminy,który dopuszcza w uzasadnionych ekonomicznie przypadkach możliwość uzupełniania istniejącej zabudowy produkcyjnej i mieszkaniowej oraz lokalizację specjalistycznych gospodarstw hodowlanych posiadających strefę ochrony sanitarnej.
Nie ma żadnych racjonalnych powodów, aby uznać, iż powyższy zapis uniemożliwiał zabudowę w kształcie wskazanym przez wnioskodawczynię. Za przyjęciem takiego poglądu przemawia także pkt.1.3 planu według którego w ciągach zabudowy zwartej wsi dopuszcza się uzupełnienia istniejących enklaw zabudową zagrodowa, jednorodzinną i usługami podstawowymi. Zaznaczyć przy tym należy iż plan nie zawiera definicji pojęcia zwarta zabudowa wsi, nie ma też symbolu graficznego odpowiadającego tej nazwie co zdaje się sugerować skarżący. Nie da się zatem skutecznie podważyć oceny wyrażonej przez organy rozstrzygające sprawę, iż inwestycja ma być realizowana w zabudowie zwartej wsi o czym ma świadczyć istnienie zabudowy sąsiedniej, czego skarżący nie kwestionował. Zmianie nie ulega przeznaczenie gruntów. Według art.2 ust.3 ustawy z dnia 3 lutego 1995r o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U Nr.16 poz.78 ze zmianami) gruntami rolnymi w rozumieniu ustawy, są grunty pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno – spożywczemu.
Odmiennej oceny nie uzasadnia ujęcie terenów lokalizacji inwestycji jako wchodzących w skład otuliny [...] Parku Narodowego..Plan zagospodarowania przestrzennego nie zawiera jakichkolwiek szczegółowych rozwiązań budowlanych obowiązujących w otulinie Parku Narodowego. Zakazu budowy zgodnie z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie sposób wyprowadzić także z zapisów planu dotyczących inwestowania na obszarze [...] Parku Krajobrazowego. Ograniczenia wynikające z pkt. 13.2 planu nie dotyczą zakazu budowy domów mieszkalnych nie przeznaczonych dla potrzeb turystyki i wypoczynku oraz budynków inwentarsko - składowych.
Wprowadzają natomiast nakazy w zakresie zachowania w budownictwie form regionalnych harmonizujących z cechami krajobrazu.
Nie może mieć znaczenia w sprawie powoływanie się przez skarżącego na Plan ochrony [...] Parku Narodowego skoro, jak sam przyznał, w dacie podejmowania decyzji plan taki nie obowiązywał. Zaniedbania organów administracji w zakresie kształtowania zasad ochrony przyrody nie mogą w żadnym razie wpływać na wykonywanie ustawowo gwarantowanych uprawnień właścicieli nieruchomości w tym do ich zabudowy. Podobnie ocenić należy podnoszony w skardze zarzut braku uzgodnień przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania terenu Gminy z dyrektorem Parku Narodowego.
Jako przedwczesne na tym etapie postępowania uznać należy obawy skarżącego o możliwości degradacji krajobrazu [...] Parku Narodowego i zagrożeniu obszarów torfowiskowych. Postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma na celu przesądzenie o zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Jego granice wyznaczają też zakres ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich.
Jakiekolwiek domniemania czy przypuszczenia co do sprzeczności zamierzonej inwestycji z ustaleniami planu nie mogą stanowić poparcia dla argumentacji skargi.
W tym stanie sprawy należało orzec jak na wstępie.