Uzasadnienie
Skarżąca na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek oświadczyła, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]złotych netto i jest właścicielką w ľ części domu o powierzchni 130 m2 o wartości [...] złotych. Skarżąca oświadczyła, że jej stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego nie obejmujące kosztów wyżywienia wynoszą [...] złotych. Do druku PPF skarżąca dołączyła oświadczenie o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego, decyzję ZUS dotyczącą wysokości pobieranej emerytury potwierdzającą jej wysokość podaną w druku PPF, umowę kredytu gotówkowego wraz harmonogramem jego spłaty, umowę pożyczki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, potwierdzenie spłaty raty oraz rachunki i paragony poświadczające wysokość kosztów utrzymania koniecznego.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w L. z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji będziemy mieli do czynienia w sprawie niniejszej, jeżeli zobowiążemy skarżącą do ponoszenia czy to kosztów sądowych w całości bądź w części czy też tylko do ponoszenia minimalnych kosztów ustanowienia adwokata. Po poniesieniu przez skarżącą stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego nie obejmujących kosztów wyżywienia na te ostatnie skarżącej miesięcznie pozostaje kwota [...]złotych netto. Koszty sądowe w niniejszej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego [...] złotych i ewentualnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wynoszącego [...] złotych każdorazowo nie przekroczą kwoty [...]złotych.
Natomiast minimalny koszt ustanowienia adwokata dla reprezentowania skarżący w niniejszym postępowaniu wynosi [...] złotych brutto (§21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z §4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu – Dz.U. z 2015 r., poz. 1801). Wysokość kwoty pozostającej skarżącej miesięcznie na wyżywienie porównana do wysokości kosztów sądowych oraz minimalnego wynagrodzenia adwokata wskazuje, że skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia obu tych kosztów jednocześnie. Nie ma też realnej możliwości poniesienia tylko minimalnych kosztów ustanowienia adwokata. Zobowiązanie jej natomiast do poniesienia jakiejkolwiek części kosztów sądowych uniemożliwi skarżącej poniesienie miesięcznych kosztów wyżywienia. Kwota [...]złotych netto jest bowiem w stanie pokryć miesięcznie jedynie wydatki na wyżywienie. Z tych względów referendarz sądowy uwzględnił w całości wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.