Uzasadnienie
J. B., A. S. i B. Z. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten, na wniosek R. Ł. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "Sprzedaż Części Zamiennych R. Ł.", ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Stacja demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przy ul. S. w B", na działce nr ewid. 2859/2 w B.j.
W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną decyzję, skarżący zawarli również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten uzasadnili tym, że "zrealizowanie przez wnioskodawcę decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody dla społeczeństwa, środowiska naturalnego, doliny rzeki Krzna oraz obszarów Natura 2000, jak też dla skarżących".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia tego typu ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122).
W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja, albowiem zaskarżona decyzja, wydana w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, nie posiada waloru wykonalności. Rozstrzygnięcie to określa jedynie warunki i wymogi jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Wprawdzie uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest warunkiem późniejszego uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę, jednak samoistnie nie przesądza o jego wydaniu, bowiem decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego stronom przysługują stosowne środki zaskarżenia. Skoro zaś samodzielnie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie daje podstawy do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, nie sposób uznać, by mogła ona na tym etapie inwestycyjnym narażać skarżących na wyrządzenie im znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA: z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 28/11, LEX nr 953119 oraz z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 715/09, LEX nr 953119).
Mając zatem na uwadze, że zaskarżona decyzja, z uwagi na jej przedmiot, nie podlega wykonaniu, Sąd uznał, że wniosek skarżących o wstrzymanie jej wykonania nie może zostać uwzględniony.
Z tego względu i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.