Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. w [...] – reprezentowana przez [...] M. B. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...], którym wstrzymano prowadzenie robót budowlanych związanych z samowolną budową budynku magazynowego zlokalizowanego na działkach nr ewid.: [...], [...] i [...] przy ul. [...] w [...] i jednocześnie nałożono na skarżącą Spółkę obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia [...] r., następujących dokumentów:
- - zaświadczenia Wójta Gminy o zgodności budowy ww. obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
- - czterech egzemplarzy projektu budowlanego ww. obiektu wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, opracowanego przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi oraz przynależnością do właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzonej zaświadczeniem wydanym przez tę izbę z określonym w nim terminem ważności;
- - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, kierując ten wniosek w pierwszej kolejności do organu odwoławczego na podstawie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez organ – do Sądu na podstawie art. art. 61 § 3 p.p.s.a.
W motywach wniosku strona skarżąca – odnosząc się do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. – stwierdziła, że brak jest podstaw do przyjęcia poglądu, iż przepisy p.p.s.a. nakładają na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia (a tym bardziej udowodnienia) określonych w tym przepisie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie autora skargi, do skarżącego - w świetle treści analizowanego przepisu - należy jedynie złożenie "wniosku" o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
Skarżąca Spółka wyjaśniła, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, gdyż brak takiego wstrzymania może doprowadzić do wyrządzenia szkody w mieniu oraz spowodować trudne od odwrócenia skutki. Zgodnie bowiem z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.) w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, nałożonych postanowieniem organu pierwszej instancji, stosuje się ust. 1 tego artykułu, tzn. nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Konsekwencją przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w postanowieniu organu pierwszej instancji, jest natomiast wydanie postanowienia ustalającego wysokość opłaty legalizacyjnej, która zgodnie z pouczeniem zawartym w tym postanowieniu wyniesie [...] zł. Zatem w obydwu przypadkach niewstrzymanie wykonalności postanowień organów obu instancji może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami finansowymi po stronie skarżącej Spółki.
W ocenie autora skargi wstrzymanie wykonalności ww. postanowień jest tym bardziej uzasadnione, że w świetle zarzutów skargi, w tym w szczególności rażących naruszeń procedury w zakresie dowodzenia, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że w wyniku sądowej kontroli legalności, zaskarżone postanowienia zostaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że pomimo, iż przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności został skierowany do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., to jednak z przekazanych Sądowi akt sprawy nie wynika, by został on przez ten organ załatwiony, z zatem aktualnym stało się rozpoznanie tego wniosku Sąd w oparciu o przesłanki określone w § 3 ww. artykułu. Zgodnie z tym przepisem sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (a więc również aktów wydanych w pierwszej instancji postępowania administracyjnego).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym – wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącej Spółki przedstawionemu w motywach wniosku – to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Okoliczność przywołana przez autora wniosku, tj. możliwość ewentualnego wydania przez organ nadzoru budowlanego nakazu rozbiórki obiektu, będącego przedmiotem niniejszego postepowania, nie stanowił bezpośredniego następstwa wykonalności zaskarżonego postanowienia, lecz konsekwencję ewentualnego niezastosowania się przez Spółkę do obowiązków nałożonych na nią tym postanowieniem, stąd też wystąpienie tej okoliczności byłoby uzależnione od działań skarżącej Spółki.
Ponadto należy zauważyć, że taka ewentualność nie świadczy o możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, albowiem skutki tego rodzaju wywoływałaby dopiero decyzja o rozbiórce. Również ewentualny obowiązek uiszczenia przez Spółkę opłaty legalizacyjnej nie stanowiłby konsekwencji wykonalności postanowienia zaskarżonego w niniejszej sprawie, lecz dopiero postanowienia ustalającego taką opłatę. Ubocznie zaś należy zauważyć, że skarżąca Spółka nie wykazała, jakoby obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej w kwocie [...] zł mógłby narazić ją na znaczną szkodę. Uiszczenie takiej należności ze swej istoty nie powoduje natomiast trudnego do odwrócenia skutku, albowiem opłata legalizacyjna – w razie uchylenia postanowienia o jej ustaleniu – podlega zwrotowi na rzecz zobowiązanego.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że okoliczności wskazane przez autora wniosku nie świadczą o możliwości spowodowania znacznej szkodę lub trudnych do odwrócenia skutki, jako bezpośrednich i realnych następstw wykonania postanowienia będącego przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie.
Podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji nie mogły także stanowić zarzuty co do legalności tych rozstrzygnięć, albowiem argumenty te mogą stać się przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznawania skargi.
Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.