Uzasadnienie
II SA /Lu 1567/02
Zaskarżoną decyzją Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie linii kablowych n.n ze złączami i przyłączami kablowymi do budynków mieszkalnych w miejscowości S. W odwołaniu od powyższej decyzji A.Z. podniósł, iż o wszczęciu postępowania nie zostały zawiadomione wszystkie strony postępowania i nie zapewniono im czynnego udziału w postępowaniu. Wskazał ponadto na rażące naruszenie art.42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie odwołującego się razem z decyzją powinny zostać mu doręczone wymienione w niej załączniki. W konkluzji wnosił o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji.
Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego decyzja spełnia wymogi ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym Zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do przyjęcia wniosku o optymalnym wariancie inwestycji. Projektowana linia biegnie wzdłuż ulicy N. i odgałęzia się do poszczególnych obiektów budowlanych również biegnąc wzdłuż granic działek.Zlokalizowana jest na obszarze przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną, a więc nie narusza ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego. Naruszenie przepisów proceduralnych nie może powodować zakwestionowania przedmiotowej decyzji.
Ocenę sprawy przedstawioną przez organ odwoławczy zakwestionował A.Z. Ponawiając zarzuty przytoczone w odwołaniu przypomniał, iż przepisy polskiego postępowania administracyjnego obowiązują wszystkie organy administracji. Stanowią gwarancję procesową stron postępowania i powinny bezwzględnie obowiązywać.
Odnosząc się do zarzutów skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko. Wyjaśniono ponadto, iż w sprawie nie może zapaść inne rozstrzygnięcie niż ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W tych warunkach zarzuty odwołującego się nie mają znaczenia, gdyż nawet w przypadku uchylenia decyzji zostanie wydana nowa o identycznej treści.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie sposób podzielić stanowiska organu odwoławczego, iż przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące udziału stron w postępowaniu administracyjnym nie mają zastosowania w sytuacji, gdy w ocenie organów administracji publicznej wydane rozstrzygnięcie jest co do zasady poprawne.
Wywody przeprowadzone w tym zakresie w zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę są niezrozumiałe. Według art.10§1, art.,78 i art.79 kpa organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany zapewnić stronom czynny udział w postępowaniu .Zachowanie tego wymogu nie jest w żadnej mierze pozostawione uznaniu organu, ale jest jego bezwzględnym obowiązkiem, niezależnym od jego oceny co do słuszności i zakresu stosowania powyższego nakazu. Stwierdzenie w postępowaniu sądowym, iż stronie nie zapewniono możliwości czynnego udziału w postępowaniu skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art.145 § 1 ust. 1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153 poz.1270) (por.wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002r sygn.akt III RN 200/01).
Nie można przychylić się do zdania, iż za nieprzestrzeganiem ogólnych reguł postępowania administracyjnego może przemawiać charakter rozpoznawanej sprawy określanej jako inwestycja liniowa. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 28 maja 2001r(sygn. akt OPS 1/01 ONSA z 2001r nr.4 poz.146) wyrażono pogląd, iż dodany w art.46 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym ust.1a wprowadzający zasadę przekazywania właścicielowi (użytkownikowi wieczystemu) informacji o wydaniu decyzji nie może oznaczać zmiany podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a szczególności zasady, iż stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.
Tym samym aktualizuje się konieczność zachowania wobec stron postępowania wszystkich gwarancji procesowych przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Akta sprawy nie zawierają jakiegokolwiek potwierdzenia, aby powyższe zasady miały zastosowanie w stosunku do skarżącego. Nie tylko nie zawiadomiono go o wszczęciu postępowania, ale też nie umożliwiono mu w nim udziału co stanowi istotne naruszenie dyspozycji art. 10§1 kpa. Konwalidacji powstałych uchybień nie można upatrywać w fakcie doręczenia decyzji skarżącemu.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania postanowiono w oparciu o art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.