Uzasadnienie
II SA / Lu 1597/02
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania [...] sp. Jawna H.B. W. B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] znak [...]w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej [...] nr.[...] tj. stalowej wieży kratowej o wysokości 58,5 m z antenami, dwóch kontenerów żelbetowych [...], ogrodzenia, drogi dojazdowej wraz z placem manewrowym na dz.nr [...] położonej w P. W ocenie organu odwoławczego planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. zatwierdzonego Uchwałą Gminnej Rady Narodowej w W. z dnia 16 grudnia 1988r ze zmianami wprowadzonymi Uchwałą Rady Gminy W. nr. IV /22 / 94 z dnia 12 grudnia 1994r (Dz. Urz. Woj. nr.19).Według planu obszar realizacji inwestycji przeznaczony jest pod urządzenia produkcji rolnej z dopuszczeniem obiektów i funkcji nie przewidzianych planem nie kolidujących z docelowym przeznaczeniem tego terenu.
Kolegium zaznaczyło, iż przedsięwzięcie zostało pozytywnie uzgodnione przez Starostę postanowieniem z dnia [...] pod względem ochrony środowiska.Także Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] uzgodnił bez zastrzeżeń omawianą inwestycję. W sprawie wypowiedział się również Wojewódzki Konserwator Zabytków, który uznał za niecelowy swój udział w postępowaniu. Jednocześnie wskazał jednak, iż inwestycja budzi poważne wątpliwości i nie rokuje możliwości uzgodnienia przez służby konserwatorskie. Kolegium uznało, że dopiero na etapie ubiegania się przez inwestora o pozwolenie na budowę organ budowlany będzie rozpoznawał kwestie kształtów architektonicznych wieży i jej wpływu na krajobraz.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. B. dowodził, iż biegły sporządzający raport oddziaływania na środowisko nigdy nie oglądał terenu pod budowę stacji jak również nie wiedział o istnieniu zabytkowej nieruchomości, zbiorników wody pitnej, bloków mieszkalnych, zabytkowego drzewostanu oraz nie wiedział o siedlisku rzadkich gatunków ptaków co potwierdził w rozmowie telefonicznej. W ocenie skarżącego ze względu na powyższe należałoby zabronić budowy stacji i nie niszczyć enklaw bytowania rzadkich gatunków ptactwa.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U Nr.153 poz.1270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, iż H. B. działając w imieniu Spółki jawnej " [...] " złożyła w dniu [...] zażalenie do Głównego Inspektora Sanitarnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak [...] oraz zażalenie do Samorządowego
Kolegium Odwoławczego na postanowienie Starosty Powiatowego z dnia [...] znak [...] Obydwa zażalenia zostały złożone w Urzędzie Gminy w W., co potwierdzają zamieszczone na nich prezentaty. W aktach brak jest jednak potwierdzenia, aby przed datą wydania zaskarżonej decyzji zażalenia zostały rozpoznane.Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 9 listopada 1998r sygn. akt OPS 8/98 wyjaśnił, iż w sytuacji gdy przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ wydanie decyzji przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie w przedmiocie zajęcia stanowiska o którym mowa w art.106 § 5 kpa narusza przepis art.106 § 1 kpa. Z powyższego względu na podstawie art.145 § 1 ust.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak na wstępie. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art.200 powołanej ustawy.