Uzasadnienie
Decyzją Nr [..] z dnia [..]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania K. G. dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Po zapoznaniu się z wniesioną przez K. G. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze działajac na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oraz art. 65 § 1 kpa uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do Sądu Rejonowego w Lublinie.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, powołując się na pogląd prawny WSA w Lublinie wyrażony w wyroku z dnia 29 grudnia 2004r. sygn. akt II SA/Lu 631/04, że sąd powszechny jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji kierowników (dyrektorów) ośrodków pomocy społecznej w sprawach zasiłków rodzinnych oraz dodatków do takich zasiłków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, rozpoznając wniosek Kolegium z dnia 18 lutego 2005 r. o umorzenie postępowania sądowego wywołanego skargą wniesioną przez K. G. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W świetle akt sprawy, Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do Sądu Rejonowego w Lublinie. Uchylenie przez Kolegium decyzji własnej czyniło wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne, wywołane skargą K. G., postępowaniem bezprzedmiotowym. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, Sąd umarza postępowanie jeśli stało się ono postępowaniem bezprzedmiotowym. Postanowienie w tej sprawie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 cyt. ustawy).
Należy zauważyć, iż K. G. nie skorzystała z przysługującego jej prawa wniesienia skargi do Sądu na decyzję Kolegium z dnia [..]. ([..]), którą doręczono jej w dniu 16 lutego 2005r.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.
kg.