Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 lutego 2023 r. A. L. (dalej jako: "skarżąca" lub "Spółka") złożyła skargę do sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2022 r., nr SKO.41/4766/OD/2022 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lutego 2023 r. wezwano skarżącą do złożenia 1 odpisu skargi oraz dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. aktualnego wypisu z rejestru KRS, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Na skutek niepodjęcia przesyłki zawierającej powyższe wezwania w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do Sądu i uznana za doręczoną w dniu 17 marca 2023 r.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżąca nie usunęła braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Wymogi formalne każdego pisma procesowego kierowanego do sądu (w tym skargi) określają art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, niedołączenie przez skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Z kolei w świetle art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienia NSA: z 17 października 2007 r., I FSK 902/07 i z 12 września 2007 r., II OSK 1152/07, pub. CBOSA).
Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z 23 lutego 2023 r. Spółka została wezwana do złożenia 1 odpisu skargi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie skarżąca nie odebrała korespondencji, zatem doręczenie wezwania nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 p.p.s.a.
Stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma.
Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do usunięcia braków formalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skierowana do skarżącej została uznana za doręczoną w dniu 17 marca 2023 r. (k. 18 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie z dniem 24 marca 2023 r.
Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.