Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2010 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) I. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 listopada 2009 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 483/09 ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień wdowy po kombatancie.
Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od złożonej skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przywołane wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 maja 2010 r., a zatem zakreślony w jego treści siedmiodniowy termin upłynął 13 maja 2010 r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w przywołanym przepisie są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Opłacenie każdego z tych pism procesowych stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu.
W niniejszej sprawie, skarżąca - za pośrednictwem pełnomocnika [...] D. K. - została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu we wskazanym terminie i kwocie.
Skoro jednak nie zastosowała się do rzeczonego wezwania, to jej skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy.