Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...] uchylił i przekazał do ponownego rozpoznania decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r., znak:[...] orzekającą o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położnej w L. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...], [...], [...], [...] poprzez udzielenie zezwolenia [...] S.A. Oddział L. na założenie i przeprowadzenie napowietrzanej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji GPZ [...] – G[...] Ś..
M. F. złożył osobiście w dniu 29 stycznia 2019 r., do Wojewody pismo datowane na dzień 28 stycznia 2020 r., które zostało przez organ potraktowane jako stanowisko strony dotyczące odwołania [...] S.A. Oddział L. od ww. decyzji organu I instancji i dołączył do akt sprawy, o czym poinformował składającego pismo.
W odpowiedzi na korespondencję organu, w dniu [...] r., M. F. złożył kolejne pismo, w którym poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w skardze z dnia [...] r. i wnosi o uchylenie decyzji organu.
Następnie organ pismem z dnia [...] r., zwrócił się do M. F. o wyjaśnienie, czy pismo z dnia [...] r., stanowi sprzeciw od decyzji organu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, M. F. w piśmie z dnia [...] r., stwierdził, że nadal podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w skardze z dnia [...] r.
W dniu 13 marca 2020 r., organ przekazał do Sądu sprzeciw skarżącego datowany na dzień [...] r., wniesiony od ww. decyzji Wojewody z dnia [...] r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r., uznano, że sprzeciw skarżącego od ww. decyzji Wojewody stanowi pierwsze pismo skarżącego w sprawie z dnia [...] r., natomiast kolejne pisma z dnia [...] r., oraz [...] r., są uzupełnieniem złożonego sprzeciwu.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionego sprzeciwu oraz wskazania numeru PESEL – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Korespondencja kierowana do skarżącego została przez niego odebrana osobiście w dniu 27 kwietnia 2020 r.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu i prawidłowego pouczenia o skutkach zaniechania wykonania powyższych wezwań, skarżący nie uiścił wpisu, jak również nie wskazał numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo procesowe strony, oprócz wymogów, wynikających z art. 46 § 1 p.p.s.a., powinno zawierać - jeśli jest pierwszym pismem w sprawie - także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Jak wynika bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dodatkowe elementy wymienione w tym ostatnim przepisie. Ze względu na fakt, że skarga ta stanowiła pierwsze pismo skarżącego w niniejszej sprawie, miał on obowiązek podania w jej treści numeru PESEL.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, której braków formalnych strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.
Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu.
M. F. przedmiotową korespondencję odebrał osobiście w dniu 27 kwietnia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 17 akt sądowych), a zatem termin do wykonania wezwań upływał w dniu 4 maja 2020 r.
Zaznaczyć należy, że prawidłowo doręczona korespondencja zawierała pouczenie o skutkach zaniechania wskazanych czynności, wezwania nie zostały jednak wykonane.
Mając na uwadze powyższe, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.