Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] listopada 2019 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: Kolegium), działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 1-2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez R. Z. (dalej: skarżący) odwołania od wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta L. decyzji z [...] października 2017 r., znak: [...], w przedmiocie zawieszenia skarżącemu wypłaty zasiłku stałego od [...] września 2017 r.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że ww. decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu 27 października 2017 r., zaś jego odwołanie od tej decyzji zostało wniesione za pośrednictwem operatora pocztowego 18 września 2019 r. Wobec ustalenia, że skarżący złożył odwołanie po terminie, o jakim mowa w art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 1 k.p.a., który to termin upłynął 10 listopada 2017 r., obowiązkiem Kolegium było stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Sądu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o właściwe rozpatrzenie jego sprawy, z uwagi na to, że Kolegium mylnie uznało go za osobę tymczasowo aresztowaną, wobec której zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący wyjaśnił, że w rzeczywistości jest on osobą skazaną, a to oznacza, że może korzystać częściowo ze świadczeń pomocy społecznej.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, przywołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wbrew twierdzeniom skarżącego, istota sprawy niniejszej dotyczy zasadności stanowiska organu odwoławczego, iż odwołanie skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji zostało złożone po upływie ustawowego terminu na dokonanie tej czynności. Jedynie bowiem w przypadku zakwestionowania legalności tego stanowiska, możliwa byłaby merytoryczna ocena zawartych w skardze zarzutów dotyczących bezzasadnego zawieszenia skarżącemu od 12 września 2017 r. wypłaty zasiłku stałego.
Odnosząc się do meritum sprawy wskazać trzeba, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia stronie.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z [...] października 2017 r., znak: [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta L. przez Kierownika Działu Świadczeń Społecznych w Filii [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L., orzeczono o zawieszeniu skarżącemu od 12 września 2017 r. wypłaty zasiłku stałego, przyznanego mu decyzją z [...] stycznia 2015 r., znak: [...] Opisana decyzja organu pierwszej instancji z [...] października 2017 r. zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia.
W sprawie jest poza sporem, że ww. decyzja z [...] października 2017 r. została prawidłowo doręczona skarżącemu 27 października 2017 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na druku potwierdzenia odbioru (k. 14 akt adm. I inst.). Natomiast odwołanie od tej decyzji (datowane na 16 września 2019 r.) zostało wniesione przez skarżącego za pośrednictwem operatora pocztowego [...] września 2019 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie (koperta adresowania do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L., k. 1 akt adm. II inst.).
Oczywiste jest zatem, że skarżący złożył odwołanie od decyzji z [...] października 2017 r. z blisko dwuletnim uchybieniem czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Niewątpliwie bowiem ostatnim dniem terminu do skutecznego wniesienia odwołania był dzień 10 listopad 2017 r.
W sytuacji, gdy skarżący złożył odwołanie z uchybieniem terminu do jego wniesienia i nie wnosił jednocześnie o przywrócenie tego terminu, to kwestionowana przez niego decyzja Prezydenta Miasta L. z [...] października 2017 r. zyskała przymiot decyzji ostatecznej.
W konsekwencji, jak trafnie wskazało Kolegium, prawidłowość tej decyzji nie mogła być przedmiotem rozstrzygania w ramach postępowania odwoławczego, zainicjowanego przez skarżącego. Kolegium było zarazem zobligowane do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w oparciu o przepis art. 134 k.p.a.
Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), oddalił skargę.