Postanowienie WSA w Lublinie z 18 lutego 2015 r., II SA/Lu 2/15

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

w sprawie ze skargi A. M. i S. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącym A. M. i S. M. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Skład

Sędzia NSA Witold Falczyński przewodniczący

Uzasadnienie

A. M. i S. M. – reprezentowani przez adwokata S. S. – wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu.

W dniu 26 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżących złożył w Biurze Podawczym tut. Sądu pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę w całości i wnosi o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie oraz o zwrot uiszczonego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.

W związku z cofnięciem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącym uiszczony przez nich wpis sądowy w wysokości 500 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.