Uzasadnienie
W dniu 14 grudnia 2010 r. (data nadania) W. K., działając jako pełnomocnik K. G., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 31 stycznia 2011 r. W. K. został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej K. G. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni. Ponadto został poinformowany, iż jeżeli nie należy do żadnej z kategorii podmiotów wskazanych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., nie zostanie dopuszczony do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika K. G. W piśmie z dnia 9 lutego 2011 r. W. K. wskazał, iż nie jest adwokatem, radcą prawnym ani też krewnym skarżącej, a jedynym dokumentem umocowującym go do reprezentowania skarżącej jest podpisane przez nią pełnomocnictwo, dołączone do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Jak wynika z akt sprawy, w tym z pisma W. K. z dnia 9 lutego 2011 r., nie należy on do kręgu osób wskazanych w tym przepisie, nie może być zatem pełnomocnikiem strony.
Cytowany przepis ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto wyliczenie zawarte w przytoczonym wyżej przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba nie spełniająca wymagań w nim oznaczonych, nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę. Pełnomocnictwo takie jest procesowo bezskuteczne.
Wskazać w tym miejscu należy, iż sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 w zw. z art. 271 pkt 2). (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2004 r. III CZP 32/04, Biuletyn SN z 2004 r., nr 7, poz. 8).
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.