Uzasadnienie
P.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego, działając z upoważnienia Wojewody decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołań A. Ś. i K. P. – utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] znak: [...] odmawiającą K. P. pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na trak taśmowy /tartak/ znajdującego się na działce nr [...] w P. II, gm. R. W motywach podano, że po kolejnym rozpatrzeniu sprawy, organ I instancji odmówił K. P. wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na tartak stwierdzając, że inwestor nie przedłożył wymaganego uzgodnienia projektu budowlanego z powiatowym inspektorem sanitarnym oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Ponadto jako powód odmowy podano negatywne opinie o lokalizacji tartaku na terenie [...] Parku Krajobrazowego – sporządzone przez Zarząd Zespołu Parków Krajobrazowych oraz Polski Klub Ekologiczny Okręgu Środkowo-Wschodniego.
Odwołania od decyzji organu I instancji złożyli K. P. oraz A. Ś. K. P., inwestor, powołując się na naruszenie przepisów prawa procesowego, zarzucał pominięcie złożonych przez niego dowodów w postaci opracowania pomiaru hałasu, projektu technicznego, zagospodarowania odpadów i innych, służących do wykonania raportu, a także opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego i dowolną interpretację pozostałych zebranych opinii innych jednostek.
A. Ś., właścicielka sąsiedniej nieruchomości wnosiła, by poza odmową pozwolenia K. P. na użytkowanie tartaku – organ I instancji zakazał inwestorowi prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na obróbce i przetwarzaniu drewna.
Rozpatrując złożone odwołania organ II instancji stwierdził, że działka K. P. znajduje się na terenie, który w miejscowym ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod zabudowę zagrodową z dopuszczalnością lokalizacji budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach nieuciążliwych dla otoczenia.
Wobec nieprzedłożenia przez wnioskodawcę stosownych uzgodnień oraz niesporządzenia w terminie do 27 sierpnia 2002 r. raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, do czego organ I instancji zobowiązał inwestora postanowieniem z dnia [...] – tenże organ – zdaniem organu odwoławczego zasadnie odmówił wnioskodawcy prowadzenia na użytkowanie tartaku, na podstawie art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
Fakt przedłożenia przez wnioskodawcę na etapie postępowania odwoławczego części żądanych dokumentów nie daje podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji.
Odnośnie odwołania wniesionego przez A. Ś. – stwierdzono, że ocena dotychczas prowadzonej w istniejących budynkach działalności gospodarczej przez K. P. podlega kompetencji organów nadzoru budowlanego, które, jak wynika z postanowienia z dnia [...] znak: [...] wstrzymały użytkowanie budynku gospodarczego i traku taśmowego na działce K. P. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego – K. P. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem materialnym.
Skarżący podnosił, że zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego /obory/ i przystosował go do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na cięciu drzewa. Uważa, iż przedłożone przez niego dokumenty stanowią wystarczającą podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu przeznaczonego na trak taśmowy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Zwrócono uwagę, że przedłożona przez skarżącego w toku postępowania odwoławczego – decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego i raportu została uchylona przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z ustaleń w sprawie wynika, że skarżący K. P. samowolnie zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego /obory/ na trak taśmowy /tartak/. Przedmiotowy obiekt znajduje się na terenie przeznaczonym w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy R. – pod zabudowę zagrodową, na którym dopuszczalna jest lokalizacja budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach nieuciążliwych dla otoczenia.
W postępowaniu prowadzonym przed organami nadzoru budowlanego, po wstrzymaniu użytkowania tartaku – nakazano inwestorom w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego z 1994 r. – przedłożenie dokumentacji techniczno-budowlanej i geodezyjnej obiektu.
Po przedłożeniu żądanych dokumentów wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie tartaku.
Odmowę pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu organ administracji uzasadnił faktem niewykonania przez inwestora obowiązku nałożonego nań postanowieniem z dnia [...] znak: [...] polegającego na sporządzeniu w terminie do dnia 27 sierpnia 2002 r. raportu oddziaływania na środowisko budynku przeznaczonego na trak taśmowy. Sporządzenie takiego raportu wynika z przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm./.
Należy podzielić pogląd zaskarżonej decyzji co do braku podstaw prawnych do udzielenia wnioskodawcy pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego tartaku także i z tego względu, że inwestycja jaką zamierzają użytkować skarżący należy bowiem do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, wymienionych w § 2 pkt 7 lit.b rozporządzenia z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz.U. Nr 93, poz. 589/.
Plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy R., zatwierdzony uchwałą nr VII/28/85 GRN w R. z dnia 21 lipca 1985 r. – ogłoszony w Dz. Urz. Woj. L. Nr 2 poz. 18 z 16 października 1995 r. – z późniejszymi zmianami – na terenie obejmującym działkę wnioskodawców, przeznaczonym pod zabudowę zagrodową nie dopuszcza lokalizacji budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach uciążliwych dla otoczenia.
W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego takie postanowienie planu zagospodarowania przestrzennego stanowiącego prawo miejscowe wyklucza możliwość lokalizowania inwestycji wymienionych w powołanym rozporządzeniu na objętym stosownym zapisem planu terenie /np. wyrok NSA z dnia 19 marca 1998 r. IV SA 114/97/, a zatem lokalizacja przedmiotowego tartaku jako inwestycja mogąca pogorszyć stan środowiska na działce skarżących – naruszałaby prawo miejscowe, w zakresie warunków zagospodarowania terenu.
Zaskarżona decyzja odmawiająca wnioskodawcom udzielenie pozwolenia na użytkowanie tartaku prawa nie narusza, a skarga na nią jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.