Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. A. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą w całości decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta C. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w C. odmawiającą przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad żoną i przyznającą skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne. Do skargi dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF, w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Skarżona decyzja zalicza się do wydanej w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej. Dotyczy bowiem sprawy o charakterze bytowym związanej z pomocą osobie nie podejmującej zatrudniania w celu sprawowania opieki nad żoną. Skarżący jest więc w niniejszej sprawie zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Tym samym ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędna. Z tych powodów referendarz sądowy działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.