Uzasadnienie
K. W. – reprezentowana przez [...] J. Z. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten – po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej G. P. F. F. Sp. [...] w R. pozwolenia na budowę drogi wewnętrznej na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina R. – umorzył postępowanie odwoławcze.
W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną decyzję, pełnomocnik skarżącej zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania wydanej w pierwszej instancji decyzji Starosty z dnia [...] r. W ramach uzasadnienia tego wniosku wskazano, iż jego uwzględnienie wydaje się niezbędne w celu ochrony interesów skarżącej, a nadto spowoduje uniemożliwienie zatuszowania bezprawnych działań organów i uczestnika. Uczestnik w wielkim pośpiechu przystępuje bowiem do pokrycia ponownie drogi nawierzchnią z kostki brukowej. Materiał, który rzekomo zgromadził, to kostka brukowa zdjęta z tzw. drogi tymczasowej, świetnie nadająca się do ponownego położenia. Brak wstrzymania wykonalności decyzji Starosty spowoduje zatem – jak wskazała wnioskodawczyni – nieodwracalne skutki i zniweczy skutki ewentualnego korzystnego rozstrzygnięcia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (a więc również decyzji wydanych w pierwszej instancji postępowania administracyjnego).
W niniejszej sprawie, uwzględniając interesy wszystkich stron postępowania, Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Przede wszystkim o powstaniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie mogą stanowić dowolne twierdzenia strony skarżącej o możliwości "zatuszowania bezprawnych działań organów oraz uczestnika". Podstawy do uwzględnienia wniosku strony nie mogły również stanowić sformułowane w skardze zarzuty, dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, objętej rozpoznawanym wnioskiem, albowiem te mogą być przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznawania skargi. Stwierdzić natomiast należy, że niewątpliwie, jeśli inwestor będzie prowadził roboty budowlane przed rozpoznaniem skargi, istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi, skutkującego wzruszeniem rozstrzygnięć obu instancji, mogłoby dojść do powstania szkody, ale nie po stronie skarżącej, lecz inwestora.
To na inwestorze bowiem spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja udzielająca pozwolenia na budowę zostanie uchylona.
Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.